مدار اجرام آسمانی

در پست: http://flatearthfarsi.com/?p=4587 ما درباره مسیر سیارات و اجرام آسمانی توضیحاتی ارائه دادیم. در این مقاله جدید، قصد داریم برخی جنبه های دیگر را بررسی کنیم و توضیحات قابل قبول تری ارائه دهیم.

 از قبل می دانید که خورشید مسیری را به نمایش می گذارد که می توان آن را به صورت ساده به عنوان یک مارپیچ که دارای شکل مخروطی با دایره ای بزرگ بر فراز راس الجدی و دایره ای کوچکتر بر فراز راس السرطان است نشان داد. اما متاسفانه اکثر زمین تخت گرایان حتی پایه ترین موارد و مفاهیم موجود را نیز نمیدانند. در جدول زیر ما می توانیم شعاع و ارتفاع دو دایره مارپیچ را ببینیم.

 

 

جالب این است که ما می توانیم این ارقام را در تعدادی از فاکتور ها مانند این تجزیه کنیم:

۱۰*۱۱۱*۶=۶۶۶۰

در اینجا سه عامل وجود دارد که اکنون به طور خلاصه تحلیل می شوند. همان توضیحات نیز برای ماه و سیارات معتبر خواهد بود. همانطور که میتوانیم ببینیم، عدد ۶ بهتر مدار خورشید را توصیف میکند. اما چطور میتوان این عدد را طبقه بندی کرد. هنگامی که موقعیتی را در نظر میگیرید که همه سیارات، خورشید و ماه را شامل میشود، میتوانید بلافاصله درک کنید که ۶ عدد خورشید است (با توجه به مربع های جادویی). ما در واقع این روش را داریم: ماه (۹)، عطارد (۸)، زهره (۷)، خورشید (۶)، مریخ (۵)، مشتری (۴)، زحل (۳)، اورانوس (۲) و نپتون ۱) سپس چیزی که قابل توجه است این است که پلوتو به یک سیاره کوتوله تغییر اندازه داده شده است. بنابراین یک قاعده که می توانید استخراج کنید این است که ترتیب اعداد اجرام آسمانی مسیری را به نحوی مشخص می کند و ما در این مباحث تاییداتی را برای آنها کشف خواهیم کرد.

عدد ۱۱۱

عدد ۱۱۱، عدد دومی است که شما دارید. من میخواهم آن را ثابت بنامم که بصورت کوتاه const1 نامیده میشود چرا که عدد ۱۱۱ بسیار مهم است. میدانید که بر روی زمین مقدار هر درجه از عرض جغرافیایی ۱۱۱ کیلومتر است. درحالی یک درجه طول جغرافیایی در راس السرطان به ۱۱۱ کیلومتر می رسد، نیمی از درجه راس الجدی به ۱۱۱ کیلومتر می رسد. همچنین می دانید که خورشید چرخه عمری معادل با ۱۱ سال و ۳۶ روز دارد که میشود ۱۱.۱ سال. اما جالب ترین چیز برای من، این است که ۱۱۱ را می توان با شماره ۶ بدست آورد. کافیست عدد ۶ را به توان ۲ برسانید (مربع) ۳۶=۶۲ و تمام اعداد لازم برای رسیدن به مربع را جمع کنید:۶۶۶=۱+ ………+۳۳+۳۴+۳۵+۳۶

با تقسیم کردن این مقدار یک بار دیگر برای ۶ می توان const1 = 111 را بدست آورد. البته تمامی این پروسه را میتوان با یک فرمول نشان داد.

n سایفر است و میخواهم از آن به عنوان عدد مربع جادویی اجرام آسمانی استفاده کنم که در مورد پیش رو برای خورشید آن را حساب میکنیم. یعنی n برابر با ۶

در یک محاسبه مربوط به خورشید،  به عنوان یک نتیجه میانه، مقدار ۶۶۶ را به دست می آورید. این عدد، همانطور که از ابتدا می دانیم، به طور ذاتی با مقیاس ها و ابعاد خورشید و زمین ارتباط دارد.

خلاصه مختصر

اما بیایید به یاد داشته باشیم که چگونه این عدد ۶۶۶۰ را به دست آوردیم که به ۶۶۶ ما مرتبط است. ما با آزمایش اراتستن شروع کردیم. او می خواست محیط زمین و شعاع آن را اندازه گیری کند: ۶۳۷۸ کیلومتر. ما می دانیم که در هندسه مسطح، او شعاع زمین را محاسبه نکرد بلکه ارتفاع خورشید از سطح زمین را بدست آورد. علاوه بر این، ما گفتیم که این ارتفاع باید با عدد ۶۶۶۰ برای توصیف فراکتال بزرگتر و رعایت ریاضیات که ما در تمام آفرینش پیدا کنیم، توصیف شود. بیایید عدد ۱۰ را در نظر بگیریم. ما آن را const2 می نامیم. معنای احتمالی این عدد در این مقاله بیشتر توضیح داده خواهد شد اما اکنون توضیح خواهیم داد که چگونه آن را محاسبه کنیم. ۶۶۶۰ کیلومتر عددی است که ما از بسیاری جهات به دست آوردیم، از طریق مثلثات، عدد دملو و فراکتال ها. این عددِ مسیرِ خورشید است و مرجعی برای تمامی اجرام آسمانی دیگر که مخروطی نزدیک به خورشید و شبیه به آن دارند می باشد. بنابراین ۶۶۶۰ نقطه مرجع ما است که از آن برای محاسبه تمام مخروط های دیگر استفاده میکنیم. از این مقدار ما به سادگی میتوانیم مقدار ۱۰ را محاسبه کنیم: (۶*۱۱۱)۶۶۶۰=۱۰ که در یک روش عمومی تر می نویسیم:

 

برای خورشید فرمول خوب و کامل است. برای سایر اجرام آسمانی، این فرمول یک نتیجه را با ارقام ده دهی می دهد. ما باید نتیجه را به مقدار عدد صحیح بصورت تقریبی نزدیک کنیم تا یک توصیف منطقی از واقعیت به دست آید.

ماه

بیایید ماه را بررسی کنیم. ماه نیز دارای یک عدد است که عدد آن ۹ می باشد. چرا ۹ برای ماه؟ به چرخه نجومی ۲۷,۳۲ روز ماه فکر کنید (۳×۹ به علاوه فراکتال ها) یا برای لیبراسیون (رخ گردی) در طول  ۱۸.۵ سال (۲×۹ به علاوه فراکتال ها).

اولین ثابت برای ماه این خواهد بود:

دومین ثابت نیز بصورت زیر خواهد بود:

همانطور که می توانید تصور کنید، باید مقدار دوم ثابت را تقریبی کنیم. از n = 9، const1 = 369، const2 = 2 اکنون می توانیم تمام داده های مخروط ماه را در جدول زیر بنویسیم. از آنجایی که مخروط ماه دقیقا از راس الجدی و راس السرطان عبور نمی کند، من دو مدار خارجی مارپیچ را یکی مدار کوچکتر (نزدیک به راس السرطان) و یکی مدار بزرگتر (پایین تر و نزدیک به راس الجدی) می نامم.

 

بلافاصله می توانیم ببینیم که مخروط ماه خیلی نزدیک به مخروط خورشید است و تنها کمی پایین تر است. واضح است که این یک توصیف تقریبی است: ما فقط فراکتال بزرگتری را توصیف می کنیم. ما در واقع می دانیم که مخروط ماه همیشه یکسان نیست و از -۵ درجه به + ۵ درجه در اطراف مخروط خورشید نوسان میکند که تقاطع آن هر ۱۸،۵ سال است.

عطارد

حال بیایید محاسبات را برای سیارات انجام دهیم. عطارد دارای عدد ۸ است ۸=n (به این فکر کنید حدود ۸۸ روز طول میکشد تا عطارد یک دور را به دور خورشید کامل کند). اولین ثابت بصورت زیر است:

برای پیدا کردن ثابت دوم ما باید در نظر بگیریم که عطارد یک سیاره داخلی است و ما به طور پیش فرض تقریبی داریم:

مخروط عطارد را بصورت زیر بدست می آوریم:

 

زهره

زهره دارای عدد ۷ می باشد ۷=n

و مخروط زهره را بصورت زیر بدست می آوریم:

 

هایلایت برخی اطلاعات جالب

باید لحظه ای برای توجه به برخی مسائل و اطلاعات جالب توقف کنیم. عطارد دارای عدد ۸ و زهره ۷ می باشد. ما این نظم را به سیارات داده ایم که با توجه به ترتیبِ داده شده در یک مدل ژئوسنتریک کلاسیک است (به تصویر زیر نگاه کنید). در این سیستم، عطارد آخرین سیاره است. اما، با استفاده از ریاضیات، متوجه میشویم که عطارد آخرین سیاره نیست و زهره یک مخروط پایین تر دارد. بدین ترتیب، زهره نزدیکترین سیاره به زمین است و ما میتوانیم در نتیجه نور آن را توضیح دهیم، در حالی که عطارد نزدیکتر به خورشید است، و این نشان میدهد که حرکت سریع آن در اطراف خورشید، به شدت تحت تأثیر باد خورشیدی قرار دارد.(درباره تاثیرات باد های خورشیدی و ارتباط آن ها با سیارات نیز در آینده مقالاتی منتشر خواهیم کرد). ممکن است ایراد بگیرید که ماه و همچنین مریخ نیز بسیار نزدیک به خورشید هستند. بله، اما اگر شما یک تحقیق در مورد مگنتوسفر عطارد انجام دهید، متوجه خواهید شد که عطارد دارای میدان مغناطیسی پایدار و قابل توجه است در حالی که ماه و همچنین مریخ چیز مشابهی ندارند.

مریخ

مریخ دارای عدد ۵ است ۵=n

ما باید بیش از حد تقریب کنیم زیرا مریخ یک سیاره بیرونی است. بنابراین ما باید مخروطی را که بالاتر از خورشید است بدست آوریم.

مخروط مریخ را بصورت زیر بدست می آوریم:

 

مشتری

مشتری دارای عدد ۴ است ۴=n

ما باید بیش از ۵۱ برای به دست آوردن یک مخروط بالاتر از مریخ تقریب انجام دهیم. مخروط مشتری را بصورت زیر بدست می آوریم:

زحل

زحل دارای عدد ۳ می باشد ۳=n

ما باید بیش از ۱۵۵ را تقریب کنیم تا یک مخروط بالاتر از مشتری باشد. مخروط زحل را بصورت زیر بدست می آوریم:

اورانوس و نپتون

برای اورانوس و نپتون محاسبات دقت خود را از دست میدهند اما برای تکمیل کار محاسبات را انجام می دهیم. اورانوس دارای عدد ۲ است ۲=n

ما باید بیش از ۷۰۰ تقریب کنیم تا یک مخروط بالاتر از زحل بدست آوریم. مخروط اورانوس را بصورت زیر بدست می آوریم:

 

نپتون دارای عدد ۱ می باشد ۱=n 

ما باید بیش از ۷۰۲۵ تقریب کنیم تا مخروطی بالاتر از اورانوس بدست آوریم، اما انتخاب کاملا عاقلانه است. مخروط نپتون را بصورت زیر بدست می آوریم:

 

خلاصه

به جز دو سیاره آخر، می توانیم خلاصه ای از آنچه که بدست آورده ایم را ببینیم:

قانون تیتیوس-بوده

من معتقدم که عدد های برجسته ما (اعداد const2) به طور بالقوه بسیار جالب هستند و با استفاده از این جدول می توانیم اهمیت آنها را درک کنیم. آنها یک مجموعه ای هستند که می توانند قانون تیتیوس را یادآوری کنند. قانون تیتیوس-بوده قانونی است که فاصله سیارات در سیستم خورشیدی را پیش بینی می کند. این رابطه ابتدا توسط یوهان تیتیوس در سال ۱۷۶۶ ذکر شده بود و به عنوان یک عبارت ریاضی از J. E. Bode در سال ۱۷۷۸ فرموله شد.  این قانون میانگین فاصله سیارات از خورشید را به پیشرفت ریاضی ساده اعداد نسبت می دهد.

 تتیوس نوشت: “به فاصله سیارات از یکدیگر توجه کنید،آنگاه تشخیص می دهید که تقریبا همه از یکدیگر جدا شده اند که این با مقادیر ذاتی جسمشان منطبق است. تقسیم فاصله از خورشید به زحل به ۱۰۰ قسمت؛ سپس عطارد توسط ۴ قسمت از خورشید جدا میشود، زهره توسط  ۷ = ۴ + ۳ قسمت، زمین  ۱۰ =۴ + ۶ ، مریخ  ۱۶ =۴ + ۱۲.

 اما توجه کنید که با توجه به این پیشرفت دقیق از مریخ به مشتری،انحرافی به وجود می آید. از مریخ، فاصله ای از ۲۸ =۴ + ۲۴ وجود دارد، اما تاکنون هیچ سیاره ای دیده نشده است. آیا میشود که این معمار ارشد این فضا را خالی رها کرده باشد؟ هرگز! بنابراين فرض کنيم که اين فضا بدون شک متعلق به قمر های ناشناخته مریخ است(هنوز شناخته نشده اند)، اجازه دهید ما نیز اضافه کنیم که احتمالا مشتری هنوز در اطراف خود دارای چندین قمر کوچک دیگر است که تا کنون توسط هیچ تلسکوپی دیده نشده اند. در کنار این برای ما هنوز فضای ناشناخته ای وجود دارد که حوزه نفوذ مشتری را در ۵۲ =۴۸ + ۴۸ و زحل را در ۱۰۰ =۹۶+۴ قسمت تشکیل می دهد.”

در سال ۱۷۷۲، در نسخه دوم مجله نجومی، یوهان الرت بوده نوشت:

“به نظر می رسد ارتباط شگفت انگیزی بین شش سیاره شناخته شده و فاصله هایشان از خورشید وجود دارد. بگذارید فاصله از خورشید تا زحل به ۱۰۰ برسد، سپس عطارد با ۴ قسمت از خورشید جدا شده است. ونوس ۷ =۴ + ۳ است. زمین ۱۰ =۴ + ۶. مریخ ۱۶ =۴ + ۱۲. در حال حاضر یک شکاف در این پیشرفت صحیح وجود دارد. پس از مریخ، فاصله ای از ۲۸ =۴ + ۲۴ بخش وجود دارد که در آن هیچ سیاره ای دیده نشده است. آیا می توان باور داشت که این فضا خالی رها شده است؟ قطعا نه. از اینجا ما به فاصله مشتری تقریبا ۵۲ =۴ + ۴۸ قسمت و در نهایت به زحل با ۱۰۰ =۴ + ۹۶ بخش می رسیم. “

با از هم جدا کردن این نشانه های تاریخی، زمانی که ما ۱ را فاصله زمین از خورشید در نظر میگیریم (در مدل کروی)، فاصله تمام سیارات میتواند به شکل زیر توصیف شود:

۰,۳۹;      ۰,۷۲;      ۱;             ۱,۵۲;      ۵,۲۰;       ۹,۵۴;      ۱۹,۱۸;   ۳۰,۰۶;      ۳۹,۵۱

تیتیوس گفت که با ایجاد این سری از اعداد، می توان از این مقادیر تقریبی به دست آورد:

۰;            ۳;            ۶;            ۱۲;          ۲۴;          ۴۸;          ۹۶;          ۱۹۲

اگر شما ۴ عدد را به هر عدد اضافه کنید و تقسیم ۱۰:

۰,۴;         ۰,۷;         ۱;            ۱,۶;         ۲,۸;         ۵,۲;         ۱۰;          ۱۹,۶

آیا اعداد قرمز ما می توانند زمین تخت جدید تتیوس باشد؟

 

۲;            ۳;            ۵;            ۱۰;          ۲۱;          ۵۱;          ۱۵۵

 

مقالات تکمیلی دیگری نیز در آینده در این زمینه منتشر خواهیم کرد. با تشکر از همراهی شما دوستان عزیز و گرامی.

Share this post

33 comments

اضافه کنید
  1. سیما ۶ شهریور, ۱۳۹۷ \ب٫ظ\۳۱ ۱۸:۵۷ پاسخ دادن

    سلام ببخشید. یک سوالی داشتم . چرا وقتی به غروب نزدیک میشیم نمی بینیم که خورشید در آسمون کوچک میشه بلکه میبینیم که خورشید پایین میره؟ خیلی ممنون میشم دلیلش بفرمایید. ممنون از سایت خوبتون

    • حسن ۷ شهریور, ۱۳۹۷ \ق٫ظ\۳۱ ۱۰:۰۵ پاسخ دادن

      قانون پرسپکتیو…..هرچه جسمی از ما دورتر میشود به نظر پایین میرود..در یک جاده ویا خیابان دقت کنید…چراغهای خیابان با اینکه ارتقاع آنهااز سطح خیابان مساوی است در دید ما به نظر میرسد که به سطح افق نزدیک میشوند..

    • محقق حقیقت ۸ شهریور, ۱۳۹۷ \ق٫ظ\۳۱ ۰۹:۵۹ پاسخ دادن

      سلام
      در این مقاله به طور کامل توضیح داده شده
      http://flatearthfarsi.com/?p=3953
      فقط اضافه کنم که خورشید در بالاسر در حال گردش هست، پرسپکتیو و محدودیت دید ما و غلظت
      اتمسفر و دور شدن و شکست نور باعث تصور حرکت بالا و پایینی خورشید در آسمان میشه در اصل خورشید در حال گردش هست و طلوع و غروبش نوید بخش اومدن و گذر کردن از بالا سر ماست مقاله
      بسیارhttp://flatearthfarsi.com/?p=3953
      عالی توضیح داده
      موفق باشید

      • علی ۱۵ شهریور, ۱۳۹۷ \ق٫ظ\۳۱ ۰۴:۵۶ پاسخ دادن

        درباره مدل اتمی چه نظریه ای دارید؟
        آیا اتم ها هم تخت دایره ای هستند؟ یا تخت کروی؟
        مدار الکترون ها به دور هسته به چه شکلی هستند؟
        نظر شما درباره فضای سه بعدی و حجم اجسام چیست؟

  2. حسین مسیحا ۶ شهریور, ۱۳۹۷ \ب٫ظ\۳۱ ۲۳:۰۴ پاسخ دادن

    از تلاش و زحمات شما قدردانی میشود
    تنها اختلاف ما با شما نکات جزئی است
    ۱ بالا و پایین وجود دارد
    یعنی زمین پایین واسمان بالاست
    و زمین بی انتهاست وما در یک نقطه بامرکزیت قطب شمال و حاشیه کوههای قاف زندگی میکنیم
    ۲دوم شمال وجنوب وجود ندارد
    ما یک مرکز کیک هاشیه داریم

  3. حمیدی ۷ شهریور, ۱۳۹۷ \ق٫ظ\۳۱ ۰۴:۱۰ پاسخ دادن

    سلام
    مطالبتون هرچی میگذره خیلی داره تخصصی تر میشه و زیاد جالب نیست الان همین مطلب اصلا هیچ جذبه خاصی نداشت و برای همه معلوم نیست به چه دردی میخوره.
    مقاله در مورد جنس ستاره ها عالی بود و طبق حدیث از حضرت علی ع در این ستاره ها شهرهایی مانند شهرهای زمین وجود دارند که بهمراه مخلوقاتش درحال زندگی هستند . خیلی دوست دارم بدونم در ذهن نویسنده این دنیا چه شکلیه و پی بوجود چه موجوداتی برده ؟ چون حتما اطلاعات زیادی داره و هنوز چیزی از آن ننوشته ⁦⁦:-)⁩

    • flatearther ۸ شهریور, ۱۳۹۷ \ق٫ظ\۳۱ ۱۰:۳۹ پاسخ دادن

      سلام خدمت شما
      تا جایی که میتوانیم، سعی میکنیم بصورت واضح و شفاف توضیح دهیم تا برای همه شفاف و ساده باشد اما گاهی باید از فرمول ها و معادلات استفاده کرد تا موضوع های بهم پیوسته به خوبی پیش روند و دچار سستی نشوند.
      موفق باشید

  4. محقق حقیقت ۸ شهریور, ۱۳۹۷ \ق٫ظ\۳۱ ۰۹:۵۳ پاسخ دادن

    سلام و خسته نباشید
    چرا خورشید در مدار بزرگتر ارتفاعش را به نصف کاهش میدهد؟
    اگر این اتفاق بیفته سرزمین های واقع در اون مدار وقتی خورشید بالاسر دارن جزقاله میشن
    فقط میشه گفت آفزیقا این اتاق میفته بقیه کشورهای هم راستای قاره آفریقا در مدل زمین تخت اون قدر گرم نیستن!
    آیا خورشید سطح گنبد رو دور میزنه و بالا و پایین میره در سطح آن این بسیار قابل توجه هست که خورشید مجبور به کاهش ارتفاع هست؟ در مدار وسیعتر این مخروط خورشید رو مجبور به تغییر ارتفاع میکنه.
    باز ممنون میشم توضیح شما رو بدونم یکم پیچیده شده واسم
    موفق باشید

    • flatearther ۸ شهریور, ۱۳۹۷ \ق٫ظ\۳۱ ۱۰:۳۷ پاسخ دادن

      سلام خدمت شما
      راستش اگر الان توضیح بدم، ناقص هست چرا که شامل چند فرمول و معادله میشود که در کتاب نوشته شده. کتابمان بزودی منتشر میشه و میتوانید پاسخ این سوالات را در کتاب بصورت کامل و علمی بخوانید.
      فقط این را اشاره کنم که ارتفاع خورشید در حدود ۶۰۰۰ تا ۳۰۰۰ کیلومتر تغییر میکند ولی شدت گرمای آن بستگی به ارتفاع آن ندارید. دقت کردید که هرچه در ارتفاعات بالاتر بروید، هوا سرد تر میشود؟ درواقع مربوط به چگالی و غلظت اتمسفر در فصل های مختلف و نحوه تابش خورشید (۴۵ درجه یا ۹۰ درجه) است.
      موفق باشید

    • flatearther ۹ شهریور, ۱۳۹۷ \ق٫ظ\۳۱ ۰۶:۴۲ پاسخ دادن

      سلام خدمت شما
      ماه معمولا هنگامی که بر فراز افق و با زاویه چند درجه از افق قرار دارد، به علت وجود مقادیر بسیار زیاد بخار آب و غبار و ذرات معلق به نوعی بزرگتر دیده میشود یا دچار بزرگنمایی میشود اما زمانی که از افق فاصله میگیرد چنین حالتی را ندارد.
      موفق باشید

  5. Amir ۸ شهریور, ۱۳۹۷ \ب٫ظ\۳۱ ۱۸:۲۲ پاسخ دادن

    لطفاً به سؤال بنده که در مبحث “مسیر سیارات بر فراز زمین تخت” مطرح کرده ام، جواب بدهید. چرا با وجود کروی بودن سیارات و ارتفاع کم آنها در قیاس با وسعت زمین، افراد بر روی زمین در هر لحظه فقط میتوانند یک بخش از یک سیاره دلخواه را ببینند و نمیتوانند همزمان مناطق مختلفی از آن را ببینند؟
    سؤال دوم: اگر خورشید وقتی بر فراز مدار رأس الجدی میتابد، نصف ارتفاعی را نسبت به موقعی دارد که بر فراز مدار رأس السرطان میتابد، پس چرا ساکنان مدار رأس السرطان خورشید را وقتی در بالای سر خود میبینند، نصف اندازه ای نمیبینند که ساکنان مدار رأس الجدی خورشید را در وضعیت مشابه میبینند؟ در مورد ماه هم مشابه چنین سؤالی را میتوان طرح کرد. لطفاً به این سؤالات پاسخ دهید.

    • flatearther ۹ شهریور, ۱۳۹۷ \ق٫ظ\۳۱ ۰۶:۴۸ پاسخ دادن

      سلام خدمت شما
      ۱- ما همیشه یک سمت از سیارات را نمیبینیم. سیارات به دور خود چرخش دارند و این توسط افراد آماتور بسیاری ثبت شده. سیارات تنها در زمان شب قابل رویت هستند و در ارتفاع مدارشان به قدری زیاد است که نمیتوان با چند کیلومتر جابجایی بر روی زمین (آن هم فقط در محدوده شب) قسمت های مختلفی از سیارات را رصد کرد.
      ۲- ارتفاع به قدری کم و زیاد نمیشود که تاثیری در سایز خورشید داشته باشد. ما همگی درحال مشاهده خورشید از زیر کیلومتر ها لایه جو هستیم و جابجایی خورشید از ۶۰۰۰ کیلومتری به ۳۰۰۰ کیلومتری یا بر عکس نمیتواند تاثیر چندانی در سایز خورشید مطابق با آنچه میبینیم داشته باشد چرا که در هر صورت خورشید دارای یک سایز ظاهری است که توسط اتمسفر زمین و هاله درخشان به دور خورشید ایجاد شده. شاید هم تغییر ایجاد شده به قدری کم باشد که قابل بررسی یا مشاهده نباشد چرا که خورشید در کم ترین ارتفاع حدود ۳۰۰۰ کیلومتر و بیشترین حدود ۶۰۰۰ کیلومتر قرار دارد. برای توجیه نزدیک و دور شدن زمین به خورشید در مدل کروی و تغییر سایز پیدا نکردن خورشید نیز همین دلیل اما بصورت دیگری بیان شده.

      موفق باشید

      • Amir ۲۲ شهریور, ۱۳۹۷ \ب٫ظ\۳۱ ۱۹:۲۷ پاسخ دادن

        سلام به شما
        بگذارید چند چیز را متذکر شوم.
        ۱- با عباراتی مثل «به قدری زیاد است» ، «به قدری کم است» ، «تأثیر چندانی ندارد» و … آن هم بدون هیچگونه محاسبه عددی نمیتوان یک نتیجه گیری علمی کرد.
        ۲- اگر به قول خودتان ارتفاع مداری سیارات آنقدر زیاد باشد که با جابجایی ناظر بر روی زمین نتوان قسمتهای مختلف سیارات را دید، آنگاه سیارات باید حداقل صدها هزار کیلومتر از زمین فاصله داشته باشند. در این صورت فکر نمیکنید که در زمین تخت ما باید شاهد آن باشیم که در هر لحظه تمام ناظران سیارات را در جهت و ارتفاع زاویه‌ای یکسانی ببینند، که نمیبینند؟ این چطور در زمین تخت ممکن است؟ آیا وقت آن نرسیده که در تخت بودن زمین شک کنید؟
        ۳- شما در یکی از صفحات این سایت گفتید اگر ماه کروی باشد، ناظران زمینی خواهند توانست همزمان قسمتهای مختلف ماه را ببینند؛ و چون این بر خلاف مشاهدات است پس ماه کروی نیست بلکه به شکل یک دیسک است. اما چرا همین استدلال را برای سیارات بکار نمیبرید؟ چون به بن بست میخورید و نمیتوانید جابجایی عوارض سطح سیارات را به مرور زمان توجیه کنید؟ آیا بهتر نیست که تعصب را کنار گذاشته و در تخت بودن زمین تجدید نظر کنید؟
        ۴- در ساعت ۲۲ و ۲ دقیقه روز سی‌ام ژوئیه ۲۰۱۸ به وقت گرینویچ (۲ و ۳۲ دقیقه نهم مرداد ۱۳۹۷ به وقت تهران) سیاره مریخ توسط ساکنین شهرهایی مانند تهران، گرینویچ، کوالالامپور، پرث استرالیا، پرتوریا، برازیلیا و بوینس آیرس که همگی در شب بسر میبرند، قابل رصد بوده است. فاصله پرتوریا تا سایر شهرها بیش از ۷,۰۰۰ کیلومتر (هم در مدل تخت و هم کروی) است. سیاره مریخ هم در این زمان در کمترین ارتفاع خود نسبت به زمین قرار داشته و درست بر بالای سر ساکنین پرتوریا واقع شده است. میتوان با یک حساب سرانگشتی و یا حتی شبیه سازی ساده در اتاق دریافت که اگر بخواهیم به نفع مدل زمین تخت عمل کنیم و ارتفاع مریخ را ۳,۵۰۰ کیلومتر و فاصله شهرها تا پرتوریا را ۷,۰۰۰ کیلومتر در نظر بگیریم، آنگاه ساکنین شهرهای یادشده باید مجموعاً میتوانستند بیش از ۹۰ درصد از سطح مریخ را ببینند! حتی اگر ارتفاع مریخ را ۷,۰۰۰ کیلومتر در نظر بگیریم، باز هم ناظرین مذکور باید میتوانستند جمعاً ۸۵ درصد از سطح مریخ را ببینند. اما همانطور که تجربه نشان داده و خود شما نیز به آن اذعان کردید، در هر لحظه فقط نصف سطح یک سیاره قابل رصد است. معنایش این است که عوارض قابل مشاهده یک سیاره با جابجایی ناظرین تغییر نمیکنند. ساکنان تهران دقیقاً همان عوارضی از مریخ را میبینند که ساکنان گرینویچ، پرتوریا و … میبینند. در نتیجه با توجه به بند ۲، مدل زمین تخت نمیتواند این مشاهدات را توجیه کند؛ در حالی که مدل زمین کروی این مشاهدات را به خوبی توجیه میکند.
        ۵- چرا هر وقت صحبت از اندازه زاویه‌ای اجرام آسمانی میشود با مطرح کردن موضوع درخشش و هاله نور اطراف آنها بحث را منحرف میکنید و از موضوع اصلی طفره میروید؟ آخر جو زمین در مدار رأس السرطان که با جو زمین در مدار رأس الجدی یکیست. در هر دو حالت هم (چه خورشید ۳,۰۰۰ کیلومتر فاصله داشته باشد و چه ۶,۰۰۰ کیلومتر) نور خورشید برای رسیدن به ناظر باید از کل جو بگذرد. بنابراین هر تأثیری که جو بخواهد در بزرگنمایی یا کوچکنمایی خورشید بگذارد، در هر دو حالت باید یکسان باشد. پس چطور ممکن است فاصله خورشید از ناظر به نصف کاهش یابد، اما اندازه زاویه‌ای آن دو برابر نشود؟! آخر با کدام عقل سلیم چنین چیزی را میپذیرید؟
        ۶- در مدل زمین کروی فاصله خورشید از زمین از ۱۴۷ میلیون کیلومتر تا ۱۵۲ میلیون کیلومتر متغیر است؛ یعنی فقط ۳.۴ درصد اختلاف. و این چیزی نیست که با چشم غیر مسلح قابل تشخیص باشد. اما میتوان این تغییر را با استفاده از یک تلسکوپ دقیق و فیلتر خورشیدی مشاهده کرد.
        ۷- آنطور که شما ادعا میکنید کلیه سیارات و ماه و خورشید بیشترین ارتفاعشان از زمین دو برابر کمترین ارتفاعشان است. اما این با مشاهدات سازگار نیست. مثلاً خورشید ۳ درصد، ماه یک درصد، عطارد ۲ برابر، زهره ۶ برابر و مریخ ۷ برابر تغییر اندازه زاویه‌ای میدهند. دیگر اینکه اگر طبق ادعای شما مخروطهای مسیر عطارد و زهره کم ارتفاع‌تر از مخروط مسیر ماه هستند، پس چرا عطارد و زهره همواره از پشت ماه عبور میکنند؟! همچنین اگر مخروطهای این دو سیاره پایینتر از مخروط خورشید است، چطور میتوان عبور این دو از پشت خورشید را توجیه نمود؟

        • flatearther ۲۳ شهریور, ۱۳۹۷ \ق٫ظ\۳۱ ۰۷:۳۲ پاسخ دادن

          سلام خدمت شما
          محاسبات در پست مربوطه انجام شده اند و فواصل سیارات مشخص است. بنده از این عبارات استفاده کردم تا بصورت کلی منظورم را برسانم.
          خیر شما اشتباه میکنید، حال چرا؟ تصویر زیر را ببینید:
          http://s9.picofile.com/file/8337211426/flat_earth.jpg

          این تصویر در مقیاس دقیقی ساخته نشده اما منظور مارا میرساند. بخشی از سیاره که آ نرا با رنگ قرمز برجسته کرده ام را قسمتی که ناظران مختلف بر روی سطح زمین میبینند در نظر بگیرید، بببینید، ما سه ناظر را انتخاب کردیم، هر سه ناظر یک تصویر از این سیاره را میبینند، البته ممکن است بگویید اگر کسی دور تر از قاره آمریکا در منطقه ای دیگر به این موقعیت مریخ خیره شود، باید قسمت دیگری از آن را ببیند، اما نکته اصلی ای که شما در نظر نگرفتید رفرکشن است! شکست نور معمولا باعث میشود اجرام آسمانی بالاتر از موقعیت واقعی خود دیده شوند و تاثیرات جالبی بر ارتفاع و تصویر آنان دارد. کلید این مسئله در رفرکشن است که ما در کتاب جدیدمان که به زودی منتشر میشود با دقت و توضیحات کامل آن را روشن کرده ایم و اتفاقا به سوال شما نیز پرداخته ایم.
          سیارات چرخش کره مانند دارند و از چرخش سیارات پی به کروی بودنشان می بریم اما ماه و خورشید چرخشی مانند یک دیسک دارند (مانند چرخش قالپاق خودرو ها) و از رو پی به دیسک بودنشان می بریم نه کروی بودنشان.
          درمورد بعدی هم همانطور که بالاتر اشاره کردیم، شما رفرکشن را در نظر نگرفتید.
          دقیقا در هردو حالت یکسان است که خورشید در یک اندازه قابل مشاهده است. به تصاویر زیر با دقت نگاه کنید:
          http://s9.picofile.com/file/8337213142/photo_2018_09_14_00_09_35.jpg

          http://s9.picofile.com/file/8337213234/photo_2018_09_14_00_09_23.jpg

          البته این نکته قابل ذکر هست که این پدیده به علت فوکوس و تنظیمات دیافراگم دوربین است اما منظور بنده این است که پدیده های اپتیکی قادرند چنین چیزی را ایجاد کنند که نور هایی با فاصله نزدیک به ناظر و دورتر از ناظر دارای سایز و اندازه یکسان باشند. در فیزیک به آن دایره اغتشاش میگویند.

          تصویر زیر نیز یک تصویر معمولیست (مانند تصاویر قبلی نیست).

          http://s9.picofile.com/file/8337213668/Headlight_example.jpg

          به خودرو هایی که درحال حرکت به سمت ناظر هستند توجه کنید، نور چراغ خودرو های نزدیکتر با نور چراغ خودرو های دورتر از ناظر سایز یکسانی را نشان میدهند. البته این نکته فراموش نشود که میزان درخشش نیز تاثیر بسیاری در این پدیده دارد. به عنوان مثال در همان تصویر بالا، به خودرو های درحال دور شدن از ناظر دقت کنید، نور چراغ عقب خودرو های نزدیکتر بزرگتر از نور چراغ خودرو های دورتر است. درباره سیارات نیز همینطور است، چون نور کمتری دارند، میتوان تغییر سایز در آنان را تا حدی مشاهده کرد یعنی میتوان برای مریخ در یک شب نزدیکترین حالت (بزرگتر شدن) و دورترین (کوچکتر شدن) را در نظر گرفت. عطارد و زهره در نزدیکی دایره البروج قرار دارند و به دور خورشید درحال چرخش هستند (به عنوان مثال زهره هیچ وقت بیش از چند درجه از دایره البروج خورشید گذر نمیکند) و البته مخروط ماه در یک دوره بسیار کوتاه طی می شود: بالا و پایین در ۲۷.۳۲ روز. بنابراین واضح است که خورشید و ماه برای بخش عمده ای از زمان در ارتفاعات متفاوتی خواهند بود و همیشه در یک ارتفاع یکسان قرار ندارند.
          موفق باشید

          • Amir ۲۹ شهریور, ۱۳۹۷ \ب٫ظ\۳۱ ۱۹:۱۹

            متأسفانه جواب سؤالاتم را ندادید. شما تا توانسته‌اید مغلطه کرده‌اید و از موضوع اصلی طفره رفته‌اید. خودتان خوب میدانید منظورم چیست. به اولین تصویر نگاه کنید. سیاره در ارتفاعی معادل فاصله قطب شمال تا استوا یعنی ۱۰,۰۰۰ کیلومتر به نمایش درآمده که ناقض مطالب این صفحه است. همچنین به جای آنکه آن سه ناظر از روبرو نشان داده شوند، به صورت اریب نشان داده شده‌اند تا فاصله بین آنها کمتر از آنچه هستند جلوه کند. هر دوی این کارها کمک میکنند به اینکه بیننده‌ی کم توجه فریب بخورد و متوجه اختلاف دید بین ناظرین نشود. به خصوص آنکه خطوط دیدی از ناظرین رسم شده که همگی مرکز سیاره را نشانه نرفته‌اند. با این وجود وقتی همین تصویر را به دقت بررسی میکنیم، متوجه میشویم که این سه ناظر ابداً یک بخش از مریخ را نمیبینند. زیرا امتداد خطوطی که ناظران را به مرکز سیاره وصل میکند بر نقاط کاملاً متفاوتی از سطح سیاره فرود میایند و این بدان معناست که ناظرین، نقاط مختلفی از سطح سیاره را در مرکز قرص قابل رؤیت سیاره مشاهده میکنند و بنابراین همزمان نیمه‌های متفاوتی از آن را میبینند. عجیب است که شما حتی زحمت بررسی این تصویر را نیز به خود نداده‌اید! اصلاً چرا راه دور میروید؟ شما خیلی راحت میتوانید با قرار دادن یک کره جغرافیایی در حیاط خانه و عکسبرداری از آن در موقعیتهای مختلف (طوری که نسبت فواصل بین موقعیتها و سوژه مطابق با آنچه مدل زمین تخت پیش بینی میکند، باشد) به صورت عملی متوجه اختلاف دید بین ناظرین شوید. این اختلاف دید حتی برای فواصل هزار کیلومتری بین ناظرین و ارتفاع ۷,۰۰۰ کیلومتری سیاره هم باید کاملاً محسوس باشد، که نیست.
            سایر تصاویر نیز هیچ ربطی به موضوعات مطرح شده ندارند و اتفاقاً خودتان چرایی بی‌ربط بودنشان را به موضوعات مطروحه توضیح داده‌اید. ضمناً به موضوع شکست نور به این دلیل اشاره نکردم چرا که کار را برای مدل زمین تخت سخت‌تر میکند. زیرا درصد عوارض قابل رؤیت سیارات توسط ناظرین را نه‌تنها کاهش نمیدهد؛ که افزایش هم میدهد. اتفاقاً به این دلیل که همانطور که اشاره کردید شکست موجب میشود ما اجرام آسمانی را جز در مواقعی که دقیقاً بالای سرمان هستند، بالاتر از محلی که هستند ببینیم (چه به لحاظ ارتفاع طولی و چه به لحاظ ارتفاع زاویه‌ای)؛ نه اینکه طبق ادعای مطرح شده در ویدئوی https://www.aparat.com/v/1wnek که مورد تأیید انجمن زمین تخت است، شکست باعث پایینتر دیده شدن اجرام آسمانی شود. چون اگر اینطور بود بایستی جو زمین با افزایش ارتفاع غلیظتر میشد! بنابراین به هیچ وجه نمیتوان دیده شدن تنها یک بخش از سیارات در هر لحظه توسط ناظران زمینی را در مدل زمین تخت توجیه نمود. در حالی که این پدیده به راحتی در مدل زمین کروی توجیه میگردد. چون در این مدل اولاً سیارات میلیونها کیلومتر از زمین فاصله دارند و بنابراین ناظران بر روی زمین قادر به مشاهده بخشهای مختلفی از سیارات به طور همزمان نیستند؛ و ثانیاً سطح کروی زمین سبب میشود تا ناظران، یک سیاره دلخواه را در ارتفاع‌های زاویه‌ای مختلفی – از افق گرفته تا سمت الرأس – ببینند و همچنین باعث میشود در هر لحظه یک سیاره دلخواه خارج از دیدرس ساکنان نیمی از سطح زمین (ولو در شب و در بهترین شرایط آب و هوایی) باشد.
            و اما یک سؤال: از رفتار شکست جوی اینطور نتیجه میگیریم که وقتی ما یک جرم آسمانی را در ارتفاع زاویه‌ای x درجه بالاتر از افق میبینیم (x ≠ ۹۰)، ارتفاع حقیقی آن کمتر از x درجه بالای افق است. یعنی اگر زمین فاقد جو میبود، ما آن جرم را پایینتر از جایی که در عمل میبینیم، میدیدیم. پس وقتی ما مثلاً خورشید را در ۵ درجه بالاتر از افق میبینیم، در واقع کمتر از ۵ درجه از افق بالاتر است. یا وقتی آن را در ارتفاع ۲ درجه‌ای مشاهده میکنیم، در واقع کمتر از ۲ درجه با افق فاصله زاویه‌ای دارد. پس وقتی هنگام طلوع یا غروب خورشید، آن را در افق مشاهده میکنیم، در حقیقت زیر خط افق است. حال بفرمایید که در چه زمانها و چه مکانهایی بر روی زمین، خورشید نسبت به آن مکانها در چنین موقعیتهایی قرار میگیرد؟

          • flatearther ۳۰ شهریور, ۱۳۹۷ \ق٫ظ\۳۱ ۰۷:۱۵

            سلام خدمت شما
            خیر مغلطه ای صورت نگرفته و سوالات شما کاملا پاسخ داده شده.
            در مدل کروی، ماه، حتی در نزدیکترین فاصله اش به زمین، از تمام نقاط زمین (در قطبین و استوا) به یک شکل دیده میشود (به علت فاصله زیاد) و شما قادر به مشاهده گوشه ها یا کناره های آن از قسمت های مختلف زمین نیستید، چنین وضعیتی در مدل زمین تخت هم وجود دارد اما شما نمیخواهید تا آن را قبول کنید.
            در کلیپ شکت مربوط به زمین تخت، تمامی دیتا هایی که به نرم افزار اعمال شد تا مدل جوی و بدون جو را شبیه سازی کند، همگی مطابق با استاندارد ها و دیتا های دقیق و واقعی بود نه مطابق علاقه و میل زمین تخت گرایان.
            شما در متن آخر فرض کردید زمین کروی است و خب بله با توجه به کرویت زمین و انحنا مورد نظر، باز هم اجرام آسمانی قابل مشاهده نبودند و یا پایینتر از حد رویت میشدند اما از جایی که زمین مسطح است و هیچ انحنایی مشاهده نشده، اجرام آسمانی به عنوان مثال خورشید، با دور شدن از ناظر با توجه به انحراف پرتو نورشان در افق و با دور شدن تدریجی از ناظر ناپدید میشوند. البته این تنها یک توضیح برای ناپدید شدن اجرام آسمانی است و توضیحات دیگری نیز وجود دارند که کاملا علمی و دقیق چگونگی رخ دادن این پدیده را نشان میدهند. به عنوان مثال پدیده وارونگی در افق که در ارتباط با شکست نور است یا افق ظاهری (غیر واقعی) که باعث میشود اجسام در یک نقطه اضمحلال غیر واقعی ناپدید شوند.
            خودتان باید تحقیق کنید و قبل از اینکه دیگران را متهم به مغلطه کنید، نگاهی به متن های خودتان بیاندازید.
            موفق باشید

  6. Matin ۱۰ شهریور, ۱۳۹۷ \ب٫ظ\۳۱ ۲۳:۴۴ پاسخ دادن

    سلام.
    ادمین گرامی نظر شما راجع به تظریه ی Electric Universe چیه ؟ در این نظریه اعتقاد دارن و ثابت میکنن که نیروی حاکم بر هستی گرانش و جاذبه نیست بلکه الکترومغناطیسه !!
    وجود ماده ی تاریک رو قبول ندارن و با فیزیک پلاسما کهکشان ها رو دقیقا مدل سازی میکنن و حتی نمونه ی هر کهکشانی رو در مقیاس کوچیک توی آزمایشگاه پلاسما می سازن.
    خورشید رو یک گوی الکتریکی و پلاسمایی میدونن نه یه راکتور هم جوشی.
    وجود سیاه چاله ها رو قبول ندارن و میگن در مرکز کهکشان توده بسیار نیرومند و فشرده ی پلاسمایی به نام Plasmoid وجود داره.
    بیگ بنگ رو هم قبول ندارن و بر اساس شواهد باستان شناسی محکمی که ارایه میدن صحت بسیاری از متون مذهبی رو اثبات می کنن. با ناسا حسابی مشکل دارن
    چند ساله پیشرفت گروهشون رو دنبال می کنم و هر روز بیشتر به کارشون علاقه پیدا می کنم. تا الان فیزیکدانها و مهندسین و زیست شناس های زیادی از دانشگاه های مختلف دنیا بهشون پیوستن.
    اساس حیات رو الکترومغناطیس و نور میدونن. الکترومغناطیس ۱۰ به توان ۲۶ برابر قویتر از گرانشه و تاثیر گذاریش هم بیشتره
    این سایت رسمیشونه:
    thunderbolts.info

    اما اصل قضیه در کانال یوتیوبشون قرار داره. مستند ها و ویدیو های حرفه از تحلیل اتفاقات نجومی با دیدگاه خودشون و کنفرانس ها و …

    کتاب های مفیدی هم نوشتن مثل:
    The Electric Sky
    The Electric Universe

  7. نمسیس ۱۱ شهریور, ۱۳۹۷ \ق٫ظ\۳۱ ۰۵:۰۸ پاسخ دادن

    باعرض سلام. میخواستم بپرسم ایا این کتاب به زودی نوشته میشه؟ و چطور میشه تهیه کرد؟ سوال دیگر اینکه ایا تیم خود شما این رو تالیف میکنند یا فقط ترجمه مطالب دیگر هست؟ خیلی مشتاق هستم که بگریمش. خدا کنه مجوز نشر بدن. سپاس

  8. خورشید ۱۴ شهریور, ۱۳۹۷ \ق٫ظ\۳۱ ۰۹:۵۴ پاسخ دادن

    با سلام و احترام.
    من خیلی از ادعاهای شما را منطقی می بینم .. ولی یک مورد را نه !
    تنگه برینگ و نقطع اتصال روسیه به آمریکا در شرقی ترین نقطه روسیه و فاصله کم بین ژاپن و هاوایی و مسیرهای پروازی آن را چگونه توجیه می کنید ؟

  9. Roh@m ۱۶ شهریور, ۱۳۹۷ \ب٫ظ\۳۱ ۲۰:۴۰ پاسخ دادن

    شما اعتقاد به سیارات منظومه شمسی دارید؟ یا منظومه شمسی رو ساختگی میدونید؟از نظر شما درزمینه تخت چند سیاره موجود است؟ بینهایت یا ۲۰ ۳۰ تا؟ و این سیارات با چه نیرویی به دور گنبد می‌چرخند؟

  10. Roh@m ۲۲ شهریور, ۱۳۹۷ \ق٫ظ\۳۱ ۰۵:۵۲ پاسخ دادن

    بببن یک سوالی که اینجا مطرح میشه اینه که دلیل وجودی این سیارات و ستارگان در زمین تخت چیست؟ علم نجوم تعریعی از شکل گیری دنیا به ما میده که خودتون میدونید توجیه پذیره اما در زمین تخت که پایه خدامحوره صرفه هیچ دلیلی نداره اینهمه سیاره بالا سرمون وجود داشته باشه!
    در واقع خدا زمین رو خلق کرد با انسان دیگه چرا اینهمه به خودش زحمت خلق سیارات و ستاره های بی مصرف بدع؟ یعنی این تخته سنگهای که شما میگید هیچ تاثیری ندارد برای ما ولی علم نوین همچین ادعایی نداره.
    یک انفجار بزرگ و تشکیل اتفاقی کیهان

    • علی عالی اعلی ۲۵ شهریور, ۱۳۹۷ \ق٫ظ\۳۱ ۰۵:۵۹ پاسخ دادن

      سلام دوست عزیز
      هیچ‌کدوم از سیارات هفت گانه بالاسر ما عبث و بیهوده نیستن
      آیا شما راجع به علم آسترولوژی یا نجوم احکامی چیزی شنیدی؟
      نجوم دو قسمت داره یکی آسترونومی یا هییت و یکی دیگه آسترولوژی یا نجوم احکامی

      خود آسترولوژی سبکای مختلفی داره

      سبک ودیک سبک غربی سبک ایرانی و … که در بعضی از کشورا موسسات و دانشگاهها در حال تدریس اون هستن و اساتید بزرگی ام درسطح جهان داره

      و مبنای علم کهن و الهی آسترولوژی ام کاملا بر اساس یک زمین تخت هستش و به ترتیب سیارات ماه عطارد زهره خورشید مریخ مشتری و زحل بر فراز اون در حال عبورن و گردش ان

      تو علم آسترولوژی با توجه به وضعیت و چینش سیارات هفت گانه در لحظه دقیق تولد هر فرد یه چارت ۱۲ خونه ای رسم میکنن و‌ هر خونه ش بیانگر یه چیزه

      از آدمین محترم تقاضامندم راجع به این علم شریفم که مغفول مونده تحقیق و بررسی انجام بدن و زمینه آشنایی افراد رو با این علم فراهم کنن

      • Roh@m ۳۰ شهریور, ۱۳۹۷ \ق٫ظ\۳۱ ۰۹:۱۵ پاسخ دادن

        منظور شما از علم آسترولوژی همان طالع بینی و فالگیریست؟ یعنی این سیارات بالای سر ما برای طالع بینی ماه تولد و … خلق شده اند؟
        البته بنده سوالم علمی بود !

  11. Suko ۲۲ شهریور, ۱۳۹۷ \ب٫ظ\۳۱ ۱۶:۳۵ پاسخ دادن

    سلام. خسته نباشید میگم بهتون بابت تلاش و کار سختتون.
    من چندتایی از مطالب سایتو خوندم و فقط میخواستم تشکر کنم ازتون چون باعث شدین من یه هدف و کلی انگیزه واسه رسیدن بهش پیدا کنم.
    اصلا قصد توهین ندارم اما حقیقتا نمیتونم حرف های شما رو باور کنم. گرچه منطق منی که سواد و درک کافی اکادمیک برای رد یا قبول حرف های اینچنینی رو ندارم به چالش کشیده و تحت تاثیر قرار داده.
    تصمیم گرفتم که خودم برم و ببینم قضیه چیه. و انقدر سواد اکادمیک جمع میکنم که دفعه بعد که برگردم یا با شور و هیجان تاییدتون کنم یا با محبت رد.
    باز هم ممنون

  12. Amir ۳۱ شهریور, ۱۳۹۷ \ق٫ظ\۳۱ ۱۰:۵۷ پاسخ دادن

    پس بالاخره خودتان اعتراف کردید که مدل زمین تخت حتی از توضیح چگونگی طلوع و غروب خورشید با توجه به مشاهدات عینی هم عاجز است. چه برسد به مشاهدات ما از سیارات! خب چرا این را از اول نگفتید؟ آیا جای آن نیست که رسماً از مخاطبان عذرخواهی کنید؟

ارسال نظر جدید