ماه گرفتگی در زمین تخت

منجمان و ستاره شناسان مختلف از گذشته های دور باور داشته اند که ماه گرفتگی توسط عبور ماه از سایه زمین پدید می آید اما این تنها با فرض کرویت زمین قابل نشان دادن است و نه در یک مدل زمین تخت. تا به امروز هیچ زمین تخت گرایی نتوانسته بصورت علمی و قابل قبول پدیده ماه گرفتگی را توضیح دهد. توضیح خورشید گرفتگی کار ساده و آسانی است اما توضیح ماه گرفتگی در زمین تخت کار چندان آسانی نیست.

ماه گرفتگی زمانی رخ میدهد که ماه و خورشید در مقابل هم در دو سوی قطب شمال باشند. (روبروی یکدیگر با زاویه جدایی ۱۸۰ درجه). علاوه بر این ماه باید در گره هایش باشد که بدین معناست که ماه و خورشید در یک ارتفاع قرار دارند. همچنین برای رخ دادن یک ماه گرفتگی، ماه باید کامل باشد. حال بیایید توضیح دهیم که ماه گرفتگی چگونه رخ میدهد.

گره های ماه درواقع گره های مداری ماه هستند که درواقع دو نقطه از جایی هستند که ماه در طول مدار خود در آن حرکت میکند که از دایره البروج عبور میکند. ماه گرفتگی تنها در نزدیکی گره ها رخ میدهد. خورشید گرفتگی نیز زمانی رخ میدهد که عبور ماه از یک گره مصادف با ماه نو است درحالی که ماه گرفتگی زمانی رخ میدهد که عبور ماه مصادف با ماه کامل است. ماه گرفتگی زمانی رخ میدهد که ماه کامل در داخل ’۳۸ °۱۱ از هر گره باشد (عرض جغرافیایی دایره البروج) درحالی که خورشید گرفتگی زمانی رخ میدهد که ماه نو در ’۲۵ °۱۷ هر گره باشد.

پولاريزاسيون نور

اين روزها، خيلي از افراد از عينک هاي آفتابي پلارويد استفاده مي کنند، چرا که شرکت هاي سازنده آنها معتقد هستند استفاده از اين عينک ها در نور شديد، مانند بودن در مناطق برفي، کنار ساحل دريا و در بيابان، چشم خسته نخواهد شد. هر چند بسياري از مردم از جنبه هاي ديگر آنها نيز استفاده مي کنند. جالب است بدانيد که يک راه ساده براي آزمايش اين عينک ها آن است که عينک ها را به چشم زده و به صفحه موبايل خود نگاه کنيد، در حالي که موبايل را در مقابل چشمانتان مي چرخانيد، بايد صفحه آن تاريک و روشن شود، در غير آن صورت عينک شما پلارويد نيست. ولي واقعاً پلارويد چيست؟
نوري که مشاهده مي کنيد، حاصل نوسان الکترونها از يک مدار به مدار پايين تر است، يا به عبارتي از يک سطح پتاسيل به سطح پتانسيلي پايين تر، که در آن صورت، الکترون اين اختلاف انرژي را به صورت يک موج الکترون مغناطيسي از خود ساطع مي کند.
موج الکترو مغناطيس « نور » يک موج عرضي است؛ يعني راستاي ارتعاش آن بر راستاي انتشار آن عمود است. مانند طنابي که در دست مي گيريد و در آن يک موج ايجاد مي کنيد.
رفتار موج ايجاد شده، در طناب شروع به حرکت مي کنند راستاي ارتعاش اين موج بر مسير حرکت اين تغيير شکل در طول طناب (راستاي انتشار عمود است ).
موج الکترون مغناطيسي شبيه به اين حرکت است؛ يعني راستاي ارتعاش آن بر راستاي انتشار عمود است. با اين تفاوت که سه بعدي است. يعني در طناب شکل موج دو بعدي است، ولي در مورد يک موج الکترو مغناطيس، اين شکل سه بعدي است. مانند شکل کره اي که در فضا منتشر مي شود. اگر از روبرو به شکل در حال نوسان نگاه کنيد، يک خط خواهيد ديد، که اندازه آن کوچک و بزرگ مي شود.
در ابتدا يک نقطه، بعد يک خط کوتاه، خطي بلندتر تا حد بيشينه، پس کوچک تر و کوچک تر و دوباره يک نقطه؛ در حالي که اگر به موج الکترو مغناطيس نگاه کنيد، به طور فرضي يک نقطه مي بينيد، سپس يک دايره کوچک، و دايره بزرگ تر و… و همين طور دايره کوچک تر و سپس يک نقطه و….
حال، نور پلاريزه (قطبيده) چيست؟
نور قطبيده، نوري است که راستاي ارتعاش آن فقط در يک جهت باشد،

چگونه مي توان يک نور قطبيده درست کرد؟

راه هاي زيادي براي درست کردن يک نور قطبيده وجود دارد. يکي از آن راه ها، از طريق باز تابش نور تحت زاويه اي خاص، که به آن زاويه بروستر گفته مي شود، انجام مي پذيرد. در صورتي که نور تحت اين زاويه تابش کند، نور باز تابيده شده، قطبيده است.
يک راه ديگر، استفاده از« صفحات پولارويد» است. هنگامي که نور به يک صفحه پلارويد برخورد مي کند، نوري که از آن خارج مي شود، قطبيده خواهد بود.
بر اساس محاسبات رياضي، شدت نور خارج شده از صفحات پلارويد، يک مميز راديکال ۲ بار کمتر از نوري است که به آن برخورد کرده است . به همين دليل، شدت نور کمتري به چشم ما برخورد مي کند . البته، چشم نمي تواند اختلاف اين دو شدت نوري را حس کند، ولي از آنجا که در طول روز، شدت نور کمتري به چشم برخورد کرده است چشم خستگي کمتري احساس مي کند.
حال، به سوال ديگري مي پردازيم چرا با نگاه کردن به صفحه نمايشگر يک موبايل ازطريق يک عينک پلارويد و چرخاندن موبايل، صفحه نمايشگر آن را تاريک و روشن مي بينيم؟
نور ايجاد شده توسط صفحه نمايشگر موبايل نيز قطبيده است؛ يعني فقط در يک راستا ارتعاش مي کند. عينک پلارويد نيز، همانند يک توري يک طرفه عمل مي کند که نور خارج شده از آن فقط در يک راستاي ارتعاش مي کند. هنگامي که راستاي ارتعاش نور ورودي با راستاي قطبش عينک موازي باشد، نور عبور مي کند . هنگامي که موبايل را مي چرخانيد، راستاي ارتعاش نور ورودي به عينک توسط صفحه نمايشگر موبايل ايجاد شده، عمود بر راستاي قطبش صفحه عينک مي گردد و عينک اجازه خروج آن نور را از صفحه خود نمي دهد و بنابراين صفحه موبايل تاريک ديده مي شود.

نکته
بعضی مواد ایزوتروپیک وقتی که در زیر میکروسکوپ پلاریزان مشاهده میشوند ضمن چرخاندن آنها به اندازه ۳۶۰ درجه همیشه تاریک باقی میمانند . دو دسته پرتو در زاویه ۲۵ درجه نسبت به همدیگر دارای تأخیر فاز میباشند و لذا با همدیگر تداخل نمینمایند و لیکن پس از آنکه از آنالیزور عبور نموده هر دو در یک صفحه قرار میگیرند و بنابراین تحت شرایط بخصوصی اینها ممکن است با همدیگر تداخل نموده و لذا موجب تداخل مخرب باشند و در ضمن منسجم شوند. تداخل مخرب وقتی اتفاق میافتد که دو دسته پرتو پلاریزه شده همدوس به اندازه نصف طول موج (۱۸۰ درجه) از همدیگر اختلاف فاز داشته باشند. در چنین وضعیتی کل تأخیر برابر است با تأخیری که در نمونه و تأخیری که در آنالیزر ایجاد میشود.

حال به سراغ توضیح ماه گرفتگی میرویم

فرض میشود که در قطب شمال یک ستون مغناطیسی وجود دارد که میدان الکترومغناطیسی بسیار نیرومندی ایجاد کرده است. (توجه: این فرض تنها عامل ایجاد کننده این میدان مغناطیسی را نشان میدهد و ربطی به فرضی بودن این میدان ندارد. میدان مغناطیسی سرجای خود است که در پست های بعدی توضیح خواهیم داد که چگونه در زمین تخت ایجاد شده است) این ستون به ظاهر یک ستون کوچک با شعاع کمتر از چند کیلومتر است که بصورت عمودی قرار گرفته است. این مکانی است که قطب شمال مغناطیسی فعالیت هایش را انجام میدهد. این میدان بصورت عمودی از قسمت پایینی تا بالای گنبد را در بر میگیرد و از آن عبور میکند.

همیشه گرفتگی ها در گره ها رخ میدهند. هندیان باستان این دو گره نجومی را راهو و کیتو نام نهاده بودند. به باور آنان ماه و خورشید با ورود به این نقاط در آسمان بلعیده میشدند.

 

نور ماه و خورشید که از این میدان عبور میکند، به دو روش مختلف اصطلاحا پلاریزه میشود. یکی در محور y  و دیگری در محور z. بنابراین همانطور که خود ویکیپدیا نیز اظهار میکند نور خورشید باید تا اندازه ای پلاریزه شود. در وضعیت نرمال، نور خورشید اثری بر نور ماه ندارد. ما میدانیم که یک میدان مغناطیسی میتواند زاویه پلاریزه شدن یک موج الکترومغناطیس که از آن عبور میکند را تغییر دهد(اثر فارادی). زمانی که خورشید و ماه کامل در دو سوی قطب (ستون مغناطیسی) و در روبروی یکدیگر قرار دارند و در گره هایشان در یک ارتفاع نیز هستند، امواج الکترومغناطیس که از خورشید به سمت ماه می آیند، زاویه پلاریزه شدنشان تغییر میکند و مانند همان زاویه نور عمل میکنند که توسط ماه تولید میشود.

در این مورد، در ابتدا پرتو های نور با کاهش سرعت (تاخیر) تعامل برقرار میکنند که باعث میشود انتشار نور به طول بیانجامد. این کاهش سرعت مشابه بدلیل پراکندگی نور در میان اترون های تشعشع(هردو تابش) ماه و خورشید است. سپس تاریکی ای که پس از آن به وجود می آید(بر روی ماه) نتیجه تداخل مخرب بین دو موج است. در این نقطه شما میتوانید بر روی ماه رنگ قرمز مس مانندی را مشاهده کنید که نشان از اولین لحظات ماه گرفتگی میدهد. نور سرانجام به کلی ازبین میرود و ما شاهد پدیده خسوف هستیم (حال فرقی ندارد کامل یا جزئی)

با تشکر از همراهی شما عزیزان. سعی شد مقاله کاملا ساده و قابل درک برای عموم باشد. امیدوارم مفید بوده باشد. منتظر مقالات بعدی باشید….

Share this post

13 comments

اضافه کنید
  1. محمد رضا نقيبي ۲۴ فروردین, ۱۳۹۷ \ب٫ظ\۳۱ ۱۵:۱۸ پاسخ دادن

    با سلام
    يه سوال داشتم از جناب و عالي و دست اندر كاران زمين تخت، من مخالف اين تئوري نيستم ولي چطور ممكن است از كشور خودتان گرفته تا گور هاي دنيا يك همچنين مطلب مهمي را پنهان كرده و هيچ گرنه اطلاع درستي به مردم دنيا ندهند در صورتيكه ما هم ماهواره به فضا فرستاديم ، ايا با اينكه ما يه كشور اسلامي هستيم و قران را معدودي از مردم با تمام وجود قبول دارند ( خيلي ها ادعا ميكنند مسلمون و قران كلام و كفتار خداوند است و به ان اعتقاد دارند ولي در عمل شما متوجه ميشويم در ظاهر قبول ميكنند نه در اعماق وجودشان و همانطوريكه ميدانية موقعي كه امام زمان ع ظهور ميكنند فقط ٣١٣ عدد همراه ايشن است از اين همه جمعيت در كره زمين)چطور ايران هم با وجود فرستادن ماهواره هيچ كسي حقيقت را نميگويد؟و دوم خورشيد از شرق طلوع و در غرب غروب ميكند چطور ممكن است كه در تمامي كشورهاي جهان اين قانون يكسان است و اگر زمين تخت باشد ايا مدار خورشيد به چه نهوي بايد باشد كه اين قانون در تمامي كشور ها يكسان باشد و چه سايه اي بر روي ماه مي افتد كه ماه از هلال بصورت قرص كامل در مي ايد؟و چه عاملي سبب اين است؟و سوال اخر چرا خورشيد و ماه و ديگر سيارات همه كروي هستند؟ و فقط كره زمين تخت ؟ايا امكان ندارد كه كره زمين كروي ولي در يك حباب به مانند هماني كه وقتي زمين تخت را ميكنند باشد يعني زمين كروي است ولي در يه حباب در دور تا دور زمين محصور باشد و اين دولتمردان كشور هاي دنيا اين مطلب را پنهان ميكنند و از يك منطقه در قطب جنوب بيشتر نميگذارند كسي جلوتر برود چونكه اگر بروند اين حباب كه دور تا دور زمين است را ببينند؟ با تشكر

    • flatearther ۲۷ فروردین, ۱۳۹۷ \ق٫ظ\۳۱ ۰۶:۰۷ پاسخ دادن

      سلام خدمت شما
      ارسال ماهواره به آسمان نمیتواند چیزی را اثبات کند. ماهواره ها اکثرا برای اینترنت، بررسی وضع آب و هوا و …ارسال میشوند و از محیط پیرامون تصویر برداری نمیکنند. درباره خورشید مطلب زیر را خوانده و کلیپی که معرفی میکنیم را ببینید:

      http://flatearthfarsi.com/?p=3953

      کلیپ زیر را ببینید:

      https://www.aparat.com/v/z4leQ

      درباره هلال های ماه بزودی مطالبی علمی منتشر خواهیم کرد و توضیح میدهیم که چگونه کار میکند. درباره کرویت خورشید و ماه شک و شبهه وجود دارد چرا که چرخش آنان مانند یک دیسک برای یک جسم کروی غیر ممکن است. همچنین نحوه انتشار نور ماه نشان میدهد که ماه یک کره کامل نمی باشد. درواقع خورشید و ماه میتوانند دو جسم محدب باشند. اما سیارات کروی هستند. درواقع سیارات ستارگان و اجرام سرگردانی هستند که به دور زمین درحال چرخش هستند و بسیار کوچکتر از زمین هستند. زمین یک سیاره نیست بلکه یک صفحه گسترده است. علت کروی نبودن زمین مانند سایر سیارات این است که زمین اصلا یک سیاره نمی باشد. گنبد آسمان تقریبا مانند یک حباب زمین را احاطه کرده. این نزدیک به نظر شماست.
      موفق باشید

  2. گرت ۲۴ فروردین, ۱۳۹۷ \ب٫ظ\۳۱ ۱۹:۳۲ پاسخ دادن

    ***
    با سلام . عیدتون مبارک
    با اینکه خودم فیزیک خوندم ولی خیلی متوجه مقاله نشدم و برام مبهم بود ! کاش یه کلیپی از چگونگی پلاریزه شدن نور خورشید یا ماه میذاشتید (منظورم رو زمین تخت هست نه مسائل فیزیکش)
    .
    موفق باشید
    ***

ارسال نظر جدید