آزمایش اراتستن اثبات میکند زمین تخت است

اراتستن یک ریاضیدان یونانی بود که ۲۷۶ قبل میلاد در سیرن چشم به جهان گشود. او اولین نفری نبود که زمین را کروی توصیف کرد. افلاطون و ارسطو قبل او به کروی بودن زمین اشاره کرده بودند. شاگرد ارسطو، افلاطون نوشت: “خالق زمین را مانند یک کره آفرید. قسمت های آن بصورت مساوی از مرکز مانند یک کره کاملا کروی ساخته شدند” (Plato. Phaedro. p. 110b; Timaeus. p.33).

اراتستن یک آزمایش شگفت اگیز طراحی و محیط زمین را اندازه گیری کرد. با توجه به دقت ظاهری آن، نتایج آن هنوز جالب است. نباید فراموش کنید که ابزارهای مورد استفاده یونانیان ساده بودند.

او تنها با توجه به یک نکته کوچک بیان کرد که اسکندریه و سین در یک نصف النهار قرار دارند که سین در حدود ۸۰۰ کیلومتر از اسکندریه فاصله دارد.

تصویر از ویکی پدیا

اراتستن و اندازه گیری کره

در روز انقلاب ۲۱ ژوئن، خورشید در سین کاملا عمود بود و این می تواند توسط شخص دیگری به خوبی در آنجا تأیید شود. وی شنیده بود که در شهر سین که امروزه به نام اسوان خوانده می‌شود. آفتاب در ظهر روز تابستان ، بطور قائم می‌تابد و امتداد شاقولی بدون سایه است، در صورتی که در همان ساعت در شهر اسکندریه که به فاصله تقریبی ۸۰۰ کیلومتر از آن قرار داشت، امتداد شاغولی دارای سایه بود. وی بعد از اندازه گیری متوجه شد که در این نقطه آفتاب با امتداد شاقولی زاویه ۷ درجه و ۱۲ دقیقه تشکیل می‌دهد. اراتستن متوجه شد که ۷ درجه حدود ۱/۵۰ درجه از ۳۶۰ درجه است، بنابراین ضرب ۵۰*۸۰۰ کیلومتر او قادر به بیان این بود که محیط زمین ۴۰۰۰۰ کیلومتر است.

بحث درباره فرضیه اراتوستن

اراتستن دو فرضیه در ابتدای کار داشت:

۱) زمین یک کره است و به همین دلیل است که خورشید سایه ای  با زاویه ۷ درجه در اسکندریه ایجاد می کند

۲) پرتو های خورشید موازی هستند (تصویر را ببینید)، زیرا خورشید در فاصله زیادی از زمین قرار دارد

 

فرضیه دوم نیاز به بحث بیشتر دارد. علم مدرن ادعا میکند که خورشید ۱۵۰ میلیون کیلومتر از زمی فاصله دارد. قطر خورشید ۱۳۹۱۴۰۰ کیلومتر و قطر زمین تنها ۱۲۷۴۲ کیلومتر است. هنگام طراحی خورشید و زمین در ابعاد صحیح و با توجه به فاصله مناسب، با نرم افزار ۳d cad ما این مدل را به دست می آوریم:

الگوی فوق روشن می کند که پرتو های خورشید که به زمین می رسند باید موازی باشند، جایگزینی وجود ندارد. آیا می توانید تصاویر زیر را به من توضیح دهید؟

پرتو های واگرای خورشید

برای واضح دیدن تصاویر بر روی آن ها کلیک کرده و تصویر را باز کنید

تصاویر بالا به وضوح نشان می دهند که پرتو های خورشید موازی نیستند بلکه با زاویه بسیار بزرگی واگرایی دارند. این تصاویر به وضوح ثابت می کند که خورشید نمی تواند آنقدر که علم مدرن ادعا میکند از زمین فاصله داشته باشد. به عنوان یک نتیجه، فرضیه اراتوستن معتبر نیست. اگر پرتو های خورشید واگرا باشند واضح است که این ریاضیدان اشتباه کرده و زاویه سایه ای که او اندازه گیری کرده به علت کروی بودن زمین نمی باشد. درواقع وضعیت زیر واقعی است:

آزمایش اراتوستن و پیامدهای عمیق تر آن

با توجه به مدل ما نتایج زیر حاصل شده:

-زمین صاف است
-زمین بی حرکت است
-خورشید ۱۵۰ میلیون کیلومتر از زمین فاصله ندارد
-خورشید بسیار کوچک است
-قوانین گرانشی نیوتن و انیشتین قابل اعتماد نیستند.

اراتستن و قوانین پرسپکتیو

ایراد اول: درواقع پرتو های خورشید موازی هستند اما ما به خاطر پرسپکتیو آنها را بصورت واگرا می بینیم.

پاسخ: در این مورد، آیا پرسپکتیو میتواند منجر به واگرا شدن پرتو های نور شود؟ این دقیقا همان است که من در ویکیپدیا با عنوان “پرتو های گرگ و میش” یافتم. از آنجایی که برخی پرتو ها نزدیکتر هستند و برخی دورتر، و البته نه همیشه، گاهی اوقات این پدیده پرسپکتیو واقعا می تواند رخ دهد. بگذارید این وضعیت را آنالیز کنیم. در چه منظری پرسپکتیو در زمینه بصری ما عمل می کند؟ بیایید تصویر زیر را بررسی کنیم:

درحالی که به تصویر بالا نگاه میکردم، از این مورد آگاه بودم که خطوطی وجود دارد که بصورت همگرا به یک نقطه در افق نزدیک می شوند در حالی که خطوط عمودی همچنان موازی هستند: پرسپکتیو باعث نمیشود که آن ها بصورت موازی دیده شوند. از این رو می توانم قاعده ای بیابم: تمام خطوطی که روی یک صفحه عمود بر جهت دید قرار می گیرند، تحت تاثیر پرسپکتیو نیستند. تمام خطوط موازی با جهت دید در یک نقطه در افق همگرا می شوند.

پرسپکتیو چند نقطه ای

بطور مشابه، پرسپکتیو چند نقطه ای زیر را در نظر بگیرید.

در تصویر زیر یک تصویر پرسپکتیو سه بعدی وجود دارد.

خطوط افقی دو دیوار قابل مشاهده در دو نقطه مختلف قرار داده شده در افق همگرا میشوند در حالی که خطوط عمودی با یکدیگر موازی نیستند،به نقطه بالاتر در آسمان همگرا میشوند. این آخرین نقطه اضمحلال یک مدل برای یک ناظر است که درحال نگاه کردن به یک ساختمان بلند یا ساختار به طور مستقیم از پایین یا از بالا است.(ناظر نزدیک به هدف مورد نظر می باشد)

چرا این تصویر با تصویر قبل تفاوت دارد؟ چرا دو نقطه مختلف اضمحلال داریم؟ از آنجا که جهت دید با هیچ کدام از خطوط در تصاویر عمود نیست. در تصویر پیشین، ناظر عمود بر ساختار نمایش داده شده در عکس بود. 

حال با توجه به مطالب ذکر شده فوق، بگذارید کمی تصاویر پرتو های واگرای خورشید که در بالا نشان دادیم را توضیح داده و بررسی کنیم.  در همه این تصاویر یک نقطه همگرا برای پرتو ها وجود دارد و این منبعشان خورشید است.

بررسی بیشتر درباره نقطه اضمحلال پرسپکتیو

برای واضح دیدن تصاویر بر روی آن ها کلیک کرده و تصویر را باز کنید

نتيجه گيري: پرتو هاي خورشيد واگرا هستند زيرا خورشيد نزديك زمين است و این به دلیل پرسپکتیو نمیباشد.

اراتستن و قوانین پراش

ایراد دوم: پرتو های واگرا با پرتوهای خورشید که از طریق ابرها عبور می کنند ظاهر می شوند. در این شرایط، پراش دلیل اصلی واگرایی پرتو هاست.

پاسخ: ویکیپدیا میگوید: “پراش پدیده ای است که هنگام برخورد موج با یک مانع یا شکاف که به صورت خمش موج (الکترومغناطیسی) دور گوشه های مانع یا شکاف (روزنه) و انتشار آن به درون ناحیه سایه مانع تعریف می شود. این پدیده موجب می‌شود تا موج خودش را ترمیم و امکان دریافت سیگنال هنگامی که مانعی میان ارسال کننده و آنتن است را فراهم می کند، هرچند که سیگنال هیچگاه همانند وضعیت اولیه اش نیست. در فیزیک کلاسیک پدیده پراش به عنوان تداخل امواج با توجه به اصل هویگنس فرنل توصیف میشود. این رفتارهای خاص زمانی نمایش داده می شوند که یک موج با یک مانع یا یک شکاف مواجه است که در اندازه آن با طول موج قابل مقایسه است. “

بنابراین نور خورشید باید هنگام عبور از ابرها واگرا شود زیرا نور به شکاف ابعاد طول موج آن برخورد میکند. طول موج نور مرئی از ۳۹۰ تا ۷۰۰ نانومتر است. یک نانومتر ۹-^۱۰ است. تصویر زیر را ببینید:

آیا این قسمت خالی در ابرها کمتر از ۷۰۰ نانومتر است؟ من فکر نمی کنم، به نظر می رسد چند صد متر است.

نتیجه: پرتو ها به علت پراش واگرا نمیشوند.

اراتستن و قوانین اپتیک

ایراد سوم: پرتو های خورشید واگرا می شوند زیرا جو به صورت یک لنز واگرا عمل می کند.

 پاسخ: جو زمین کروی یک کره است و بنابراین بصورت یک لنز محدب با نور خورشید عمل می کند. در تصویر زیر می توانید رفتار یک لنز محدب را ببینید. لنز محدب یک لنز همگرا است. به این ترتیب ما باید اشعه هایی را که از خورشید میرسند بصورت موازی ببینیم که بر روی زمین همگرا میشوند.

نتیجه گیری

پرتو خورشید واگرا میشود زیرا خورشید نزدیک به زمین است و نه به خاطر اینکه اتمسفر مانند یک لنز واگرا عمل میکند.

امیدوارم مفید بوده باشد. با تشکر از همراهی شما عزیزان

Share this post

33 comments

اضافه کنید
  1. حمید ۲۴ اسفند, ۱۳۹۶ \ق٫ظ\۲۹ ۱۰:۴۴ پاسخ دادن

    به نظرم شما به یه تالار گفتمان (فوروم) شدیدا احتیاج دارید . در ضمن الان به نظرم شما یه پستی بزنید در مورد دانشندان دروغین ایلومناتی که همونطور که دیدم بعضیاشونو نوشتین مثل انیشتین و داروین و نیوتون اما به نظرم راجب استفن هاوکینگ چیزی ننوشید.
    تو یوتیوب سرچ کنید stepan hawking illuminati یا stephan hawking hoax چند تا کلیپ خوب میاره که من یکیشو زیرنویس کردم اینم لینکش اگه میشه راجب دانشمندان دروغین هم یه مطلب بذارید:
    https://www.aparat.com/v/pOMoq

  2. سهیل ۲۶ اسفند, ۱۳۹۶ \ق٫ظ\۲۹ ۰۷:۱۵ پاسخ دادن

    برادر گرامی-همچنان دارید در راهی کج فرو می روید.یکی از دلایشل عدم آشنایی عمیق با علوم فیزیک و ریاضی است.مثال بارزش مقاله بالا است که بدون اطلاع از هندسه نا اقلیدسی مکتوب کرده اید و تبدیل شده به یک پاردوی علمی.خداوند همه ما را به راه راست هدایت کند.

    • علی ۱۳ فروردین, ۱۳۹۷ \ب٫ظ\۳۱ ۱۳:۰۹ پاسخ دادن

      برادر خدا ان شاء الله شما را هم به راه راست هدایت کند که در راه کجی فرو رفته اید و از آن بدتر اصرار بر ماندن در راه کج نیز دارید . راه ناسا و یهودی ها و فراماسونر ها جز به دوزخ نمی رود پس تا فرصت دارید خود را از این راه بیرون بکشید پیش از آنکه روزی بیاید که …

  3. وحید ۱۳ فروردین, ۱۳۹۷ \ق٫ظ\۳۱ ۰۶:۵۹ پاسخ دادن

    این زاویه هایی که تو پرتو های خورشی هست رو من محاسبه کردم دیدم خورشید باید در ارتفاع حدود ۱۰۰۰۰ متری باشه. یه خورشید فلت که دور زمین فلت میچرخه یه جوری. ابعاد این خورشید فلت هم به اندازه ۱۰ هکتاره.

  4. پدرام ۱۵ فروردین, ۱۳۹۷ \ق٫ظ\۳۱ ۰۸:۵۱ پاسخ دادن

    اگر زمین تخت است چرا ستاره قطب جنوب در قطب شمال دیده نمیشود؟ اگر قطب جنپب گرداگرد زمین و قطب شمال در مرکز است ستاره جنوبی باید در قطب شمال و اساسا همه جای زمین دیده شود

  5. سعید ۱۸ فروردین, ۱۳۹۷ \ق٫ظ\۳۱ ۱۱:۱۴ پاسخ دادن

    دوست عزیز، سلام!
    لازم می‌دونم به دو نکته اشاره کنم.
    اول اینکه پدیده پراش در ابرها توسط شکاف چند صد متری یا چند کیلومتری که در عکس مشهود است، نیست. بلکه پراش در ابرها زمانی اتفاق می‌افتد که فاصله بین دو مولکول آب در ابعاد نانومتر بشود. که البته علت واگرایی که از آن صحبت کردید، پراش نمی‌باشد.
    دوم اینکه بر فرض صحت ادعای شما، که علت این واگرایی‌های موجود در عکس‌ها نزدیک بودن خورشید به زمین است، نه پرسپکتیو! عکسی که دارای چهار منظره می‌باشد و برای نشان دادن واگرایی پرتوهای خورشید از آن استفاده کردید را در نظر بگیرید. عکس اول و دوم و سوم از بالا، تقریبا در یک زمان از روز گرفته شده‌اند، به این معنا که نه خیلی به غروب نزدیک است و نه خیلی به طلوع. پس اثر پرسپکتیو در هر سه عکس تقریبا یکسان است. حالا توجه شما را به زاویه واگرایی جلب می‌کنم. واگرایی در خلال گذر از روزنه درختان به همان راحتی مشهود است که در گذر از روزنه آسمان! فکر نمی‌کنید اگر علت این واگرایی فاصله کم زمین تا خورشید بود، در آن صورت اگر واگرایی در فاصله چند کیلومتری بین ابر و زمین دیده بشود، در فاصله چند متری بین بالای درخت و پایین درخت قابل مشاهده نیست؟! آن هم با این وضوح!

  6. ایلیا ۲۴ فروردین, ۱۳۹۷ \ب٫ظ\۳۱ ۲۰:۰۳ پاسخ دادن

    بسمه تعالی
    با عرض سلام و خسته نباشید.
    یک سوال خیلی مهم حتی مهم تر از این دروغ هایی که یه عمر به خوردمون دادن برام پیش اومده و اون هم اینه که ( اگر واقعا زمین تخت هست پس چرا دولت ما بعد از پرتاب این ماهواره ی امید چیزی به ما نگفت ؟) یا مثلا این که در حین این همه فرستادن موشک به سمت داعشی ها متوجه این موضوع نشدیم ؟ … اگر هم شدیم چرا کسی روشنگری نکرد ؟

    • flatearther ۲۷ فروردین, ۱۳۹۷ \ق٫ظ\۳۱ ۰۶:۰۰ پاسخ دادن

      سلام خدمت شما
      درحال حاضر اوضاع سیاسی و بازی های پشت پرده اجازه نمیدهد تا درباره چنین موضوع عظیم و شوک دهنده ای بحث و گفتگو و افشاگری بصورت بین المللی و رسمی صورت بگیرد. باید دید در آینده چه خواهد شد
      موفق باشید

  7. saber ۳۰ فروردین, ۱۳۹۷ \ق٫ظ\۳۱ ۰۸:۲۲ پاسخ دادن

    با سلام..

    راستش دلایلتون منطقی..ولی اینکه مثلا کشور روسیه و آمریکا از یک سمت خیلی به هم نزدیک هستن و پرواز های این دو کشور هم از همون سمت انجام میشه..اگه زمین تخت باشه همچین اتفاقی نباید بیفته..
    لطفا توضیح بدین..برای رد نظریه تخت بودن زمین ک من هم بهش معتقدم این مثال نقض کافیه!!!

  8. امیر ۱ اردیبهشت, ۱۳۹۷ \ب٫ظ\۳۱ ۱۳:۰۶ پاسخ دادن

    هزاران دانشمند بودن و هستن و خواهند بود که درباره این قضایا تحقیق و تجزیه تحلیلهایی انجام میدهد حالا شما دارید میگید که با چندتا چیز که از تو اینترنت دراوردید فهمیدید زمین صافه…علم فیزیک هم مثل فلسفس و پر از نظریات اشتباس حتی اراتستن هم اینو میدونست… لطفا هر موع یک دوتا دکترا در زمینه ریاضیت و مخصوصا فیزیک گرفتید اون موقع نظر بدید… بعد هزاران سال تکامل بررسی و تحقیقات توسط دانشمندان و حتی ناسا شما بیای الکی با دوتا معلومات پایه بگی زمین صافه من دیگه حرفی ندارم.

    • علیرضا آذری ۲۷ خرداد, ۱۳۹۷ \ق٫ظ\۳۱ ۱۱:۵۰ پاسخ دادن

      دوست عزیز در پاسخ به سوال شما یه سوال مطرح میکنم
      چرا قطب شمال در حال ذوب شدن هست ولی قطب جنوب نه!!
      تدابیر ارتشب و امنیتی چرا در قطب جنوب بسیار شدید میباشد؟
      اگر زمین کروی است و شما به بالا میپرید چرا آنطرف تر فرود نمیایید؟
      و….

  9. محمد ۱۶ اردیبهشت, ۱۳۹۷ \ب٫ظ\۳۱ ۱۶:۲۹ پاسخ دادن

    سلام به نظر من هم زمین نمیچرخه چون وقتی ماهواره رو تنظیم می کنیم حتی اگه چند سانتی متر اختلاف داشته باشه تصویر نداریم پس اگه زمین می چرخید هر چند وقت یکبار باید دیش رو تنظیم میکردیم ممنون از تدبیر و صبری که تو این کار دارید با افتخار یک زمین تخت گرا

  10. امیر ۲۰ اردیبهشت, ۱۳۹۷ \ق٫ظ\۳۱ ۰۷:۵۰ پاسخ دادن

    به نظر من علت واگرایی پرتوهای خورشید از یکدیگر فقط پرسپکتیو است. به آن چهار عکسی که قبل از شروع بخش تحت عنوان “اراتستن و قوانین پراش” گذاشته‌اید دقت کنید.
    در عکس اول همانطور که گفتید علت واگرایی پرتوها پرسپکتیو است. در عکس دوم هم همینطور است. اما در عکس سوم، شما یک ادعای بی پایه و اساس مطرح کردید. دو تا از پرتوها را با دو خط آبی نشان دادید و گفتید روشن است که آنها روی صفحه‌ای قرار دارند که عمود بر جهت دید ماست. اگر فرض را بر درستی این ادعا بگیریم، آنگاه ناظری که در محل برخورد آن پرتوها با زمین قرار دارد باید خورشید را درست در بالای سر خود ببیند. با توجه به نوع ابرها به نظر نمیرسد ارتفاع کف آنها بیشتر از ۵ کیلومتر باشد. شکاف بین ابرها که پرتوهای نشان داده شده از آن بیرون آمده‌اند هم حداقل ۵ درجه بالای افق است. پس فاصله بین آن ناظر تا دوربین نباید بیش از ۵۷ کیلومتر باشد. طبق تجربه میزان تغییر در ارتفاع زاویه‌ای خورشید به ازای ۵۷ کیلومتر مسافت، فقط نیم درجه است. این یعنی عکاس نیز باید خورشید را بر بالای سر خود ببیند. اما عکس حاکی از آن است که خورشید نهایتاً ۲۰ درجه بالاتر از افق قرار دارد و به این ترتیب ما به یک تناقض میرسیم. پس فرض اولیه ما مبنی بر اینکه صفحه شامل آن پرتوها بر خط دید عکاس عمود است، درست نیست؛ بلکه این دو نسبت به هم تنها حدود ۲۰ درجه انحراف دارند؛ نه ۹۰ درجه. البته چون خط دید عکاس حداقل ۵ درجه بالاتر از امتداد افقی است، پس مقدار انحراف بین خط دید عکاس و صفحه شامل آن پرتوها حداکثر ۱۵ درجه است. طور دیگری نیز میتوان استدلال کرد. اگر زمین را تخت و خورشید را در ارتفاع ۴۰۰۰ کیلومتری زمین فرض کنیم، آنگاه برای اینکه عکاس خورشید را ۲۰ درجه بالاتر از افق و ناظر مذکور آن را ۹۰ درجه بالاتر از افق ببیند، (میتوان از شکست جوی در ارتفاع ۲۰ درجه‌ای چشم پوشید) بایستی ناظر مذکور و آن پرتوها در فاصله ۱۱۰۰۰ کیلومتری از عکاس باشند! اما آیا چنین چیزی منطقیست؟ باز جور دیگری میتوان به این مسئله پرداخت. برای اینکه عکاس خورشید را در ارتفاع ۲۰ درجه‌ای و آن ناظر به فاصله ۵۷ کیلومتر از عکاس خورشید را در ارتفاع ۹۰ درجه‌ای ببیند، باید ارتفاع خورشید از سطح زمین تنها ۲۰.۷ کیلومتر باشد که این غیر ممکن است.
    در مورد عکس چهارم هم شما ادعای مشابهی مطرح کردید که صحت ندارد. با دنبال کردن رد پرتوها و یافتن محل تقاطع آنها میتوان مکان خورشید را یافت. با انجام این کار درمیابیم که میزان انحراف بین خط دید عکاس و خط واصل عکاس به خورشید باید حدود ۳۰ درجه باشد. بنابراین چون فاصله بین عکاس و محل رسیدن پرتوهای مشخص شده خورشید به زمین بسیار کمتر است از آنچه در عکس سوم محاسبه شد، پس میزان انحراف بین خط دید عکاس و صفحه شامل پرتوهای خورشید ۳۰ درجه و نه ۹۰ درجه است. در ضمن اگر بخواهیم به شیوه پیشین که در آن ادعای شما درست فرض شده بود ارتفاع خورشید را تخمین بزنیم، چون فاصله مستقیم بین عکاس و محل رسیدن پرتوها به زمین بیشتر از ۵ کیلومتر نیست، لذا ارتفاع خورشید نباید بیشتر از ۳ کیلومتر باشد! راجع به عکسی که در میان درختان جنگل گرفته شده نیز میتوان به روشی که گفته شد، میزان انحراف بین خط دید عکاس و صفحه شامل پرتوها را تخمین زد که عبارتست از ۲۵ درجه. ضمن اینکه تخمین ارتفاع خورشید در این عکس به عدد بسیار عجیب ۵۰ متر منتهی میشود! چرا که به نظر نمیرسد فاصله بین عکاس تا پرتوها بیش از ۱۰۰ متر باشد.
    نتیجه اینکه عکسهای نمایش داده شده در این صفحه در کنار این واقعیت که میزان تغییر در ارتفاع زاویه‌ای خورشید (و اجرام آسمانی) به ازای هر ۱۰۰ کیلومتر مسافت بیشتر از ۰.۹ درجه نیست، نشان میدهند که پرسپکتیو عامل واگرایی ظاهری پرتوهای خورشید است. در ضمن آزمایش اراتستن نه ارتباطی به گرانش دارد و نه ثابت میکند که زمین تخت و بی‌حرکت است و نه چیزی راجع به ابعاد خورشید به ما میگوید. درست است که آزمایش اراتستن به تنهایی کروی بودن زمین را ثابت نمیکند، اما مدل زمین تخت را به چالش میکشد. چرا که طبق پیش بینی این مدل خورشید باید در اسکندریه با چیزی بین ۹ تا ۱۱ درجه انحراف نسبت به راستای عمودی بتابد؛ نه ۷.۲ درجه. ضمن اینکه قطر ظاهری خورشید در اسکندریه باید به اندازه ۱.۳ الی ۱.۹ درصد کوچکتر از قطر آن در سین (وقتی خورشید عمود بر سین میتابد) باشد که فکر نمیکنم در عمل شاهد چنین چیزی باشیم.

      • محسن ۱۱ خرداد, ۱۳۹۷ \ق٫ظ\۳۱ ۰۳:۵۶ پاسخ دادن

        می تونید توضیح بدید…
        هواپیمایی که این عکس رو ازش گرفتم در چه ارتفاعی پرواز میکند؟
        سوال دوم بنده اینست:
        آیا نباید در این عکس درجه ای حتی بسیار کم از کروی بودن زمین در دور دست افق دیده می شد؟
        پس کردی این زمین در این ارتفاع کجاست؟

          • هادی ۵ تیر, ۱۳۹۷ \ب٫ظ\۳۱ ۲۲:۵۶

            جناب “م” اینکه نمیبینیم دلیلی بر کروی بودن زمین نیست!
            چرا همیشه تا نمیتونین جواب یه چیزو پیدا کنین تسلیم میشین؟! اینکه جواب یه چیزو ندونین دلیلی بر صحت نداشتنشه؟!
            هزاران عامل وجود داره که باعث میشه قاره های دیگه رو نبینیم از جمله پرسپکتیو و جو و اتمسفر و …
            همچنین کلی جاها هم که نباید دیده میشد در شرایطی دیده شده و حالا چرا ا ز اینا نتیجه نمیگیرین که کروی نیست؟! بگم چرا؟!
            خیلی واضحه! چون گم شدین و نمیخواین خودتونو پیدا کنین.

            دوست عزیز از چیزای بی ربط نمیشه نتایج درستی گرفت!
            اینکه دیده نمیشه دلیل بر این نمیشه که زمین تخته یا کرس!
            شما مثل کسی هستین که بیاد بگه این همه آدم میگن زمین کرویه بعد شما میگین تخته؟! خب اگه فرض بر این همه آدم باشه که این همه آدم در گذشته میگفتن زمین تخته!
            خواهشا اون منطقتونو اصلاح کنین

    • م ۴ تیر, ۱۳۹۷ \ق٫ظ\۳۱ ۱۰:۳۴ پاسخ دادن

      می دونستین سوالایی که می کنی چقد احمقانه و بچه گانس ؟ به نظر می آد که دبیرستان افتادی برو اینارو از هر معلم دبیرستان بپرسی جوابتو می ده

  11. امیر ۲ خرداد, ۱۳۹۷ \ب٫ظ\۳۱ ۲۰:۰۲ پاسخ دادن

    شما که میگویید با اما و اگر و شاید و احتمال نمیتوان چیزی را ثابت کرد، چطور توانستید با تنها چند ادعای بی پایه و اساس چیزی را اثبات کنید؟! خوشبختانه این تصویر نیز بر صحت ادعای من در پست قبلی و کذب بودن نتیجه گیری شما صحه گذاشت. دقت کنید که من فقط با درست فرض کردن ادعاهای شما توانستم ثابت کنم نتیجه گیری شما مبنی بر نزدیک بودن نسبی خورشید به زمین – آنطور که مدل زمین تخت پیش بینی میکند – نمیتواند درست باشد. تأسف آور این است که خودتان نیز میدانید دارید دروغ میگویید ولی همچنان بر درست بودن این حکم غلط اصرار میورزید و در پی گمراه کردن مخاطبان خود هستید.

    • flatearther ۴ خرداد, ۱۳۹۷ \ق٫ظ\۳۱ ۰۷:۰۹ پاسخ دادن

      سلام مجدد
      بنده حرفی از متن و مطلب شخص خودم نزدم. بلکه مطلب شمارا مورد نقد قرار دادم که پر از اما و اگر و احتمال و شاید و اگر اینطور باشد و…. می باشد و در آخر متن شما چند فرض اشتباه مطرح کردید. خودتان نیز میدانید پس لطفا مغلطه نکنید دوست گرامی.
      موفق باشید

  12. Amir ۴ خرداد, ۱۳۹۷ \ق٫ظ\۳۱ ۰۹:۵۸ پاسخ دادن

    اگر شما بتوانید صرفاً با نگاه به آن سه عکسی که به آنها اشاره کردم و بدون ارائه هیچ دلیل و مدرکی، استدلال کنید که واضح است که جهت دید عکاس عمود بر صفحه شامل آن پرتوهاست و از نظر شما این شیوه استدلال درست و علمی باشد، پس من نوعی هم مثلاً میتوانم با نگاه کردن به آن عکسها به درستی استدلال کنم که زمین کرویست چون انحنای آن به وضوح نمایان است! اگر این شیوه استدلالی که بکار برده‌اید درست باشد، پس من نوعی هم اگر به این شیوه عمل کنم، استدلال درست و علمی‌ای انجام داده‌ام! اینطور نیست؟

ارسال نظر جدید