بررسی ماه گرفتگی- نقض مدل خورشید مرکزی

با سلام مجدد خدمت دوستان و همراهان عزیز. در این پست قصد بررسی کامل ماه گرفتگی را داریم. بسیاری از مردم ادعا میکنند که ماه گرفتگی اثبات میکند مدل زمین تخت نادرست بوده و زمین تخت نمی باشد چرا که در هنگام ماه گرفتگی سایه زمین را بر روی ماه دیده اند. البته که این استدلال ایراد دارد. ایرادی که به این استدلال وارد است این است که بر مبنای فرضی بیان شده که هرگز قابل اثبات نیست. آن فرض این است که ماه در ابتدای ماه گرفتگی وارد سایه کروی زمین شده و در پایان از آن خارج میشود. این یک حقیقت علمی نیست بلکه یک فرض هزاران ساله مربوط به یونان باستان است.

دکتر سموئل برلی روبوتهام در کتاب خود به توضیح و شرح موارد تاریخی ای میپردازد که در آن ها در هنگام ماه گرفتگی، خورشید و ماه هردو در آسمان قابل رویت هستند. اگر مدل فرضی نجوم مدرن در توضیح پدیده ماه گرفتگی صحیح باشد، این غیر ممکن است که ماه در روز توسط سایه زمین دچار گرفتگی شود چرا که با مدل نجومی مدرن در تضاد است و برای یک ناظر بر روی زمین دیدن چنین پدیده ای زمانی که خورشید در آسمان قابل رویت است کاملا غیر ممکن است. به نقل از روبوتهام: “در ۱۹ جولای ۱۷۵۰، زمانی که ماه گرفتگی آغاز شد، خورشید بر فراز افق قابل رویت بود.” همچنین او مورد دیگری را بیان میکند: “در ۲۰ آوریل ۱۸۳۷، قبل از غروب خورشید، ماه گرفتگی آغاز شد.” پدیده ای مشابه نیز در ۲۰ سپتامبر ۱۷۱۷ رخ داد. اما اینها تنها موارد تاریخی ای نبودند که رخ دادند. روبوتهام ادامه میدهد: 

“در ماه گرفتگی ۱۷ جولای ۱۵۹۰، ۳ نوامبر ۱۶۴۸، ۱۶ ژوئن ۱۶۶۶ و ۲۶ می ۱۶۶۸، خورشید و ماه هردو در آسمان قابل رویت بودند”

 

شاید تعجب کنید اما چنین پدیده ای امروزه نیز مشاهده شده است. درواقع این یک رخداد منظم در سراسر تاریخ است. joe rao در گزارشی برای سایت space.com می نویسد: “در ۸ اکتبر ۲۰۱۴، علاقه مندان به رصد آسمان باید منتظر دیدن یک ماه گرفتگی همزمان با طلوع خورشید باشند. نام چنین پدیده ای سلنلیون (selenelion) است. پدیده ای که نجوم مدرن میگوید نمیتواند به هیچ وجه رخ دهد.”

منبع گفته:

https://www.space.com/27338-total-lunar-eclipse-rare-sunrise-selenelion.html

 

دقت کنید که joe rao  میگوید:”پدیده ای که نجوم مدرن میگوید نمیتواند به هیچ وجه رخ دهد.” این بدان معناست که این پدیده نمیتواند توسط مدل خورشید مرکزی مدل سازی شود و هرگز با توجه به این مدل رخ نمیدهد. البته شبه دانشمندان نجوم مدرن بیکار ننشسته اند و برای این پدیده توجیهی یافته اند.

در زیر توضیح joe rao از چگونگی رخ دادن ماه گرفتگی در روز بر اساس مدل خورشید مرکزی:

” در طول یک ماه گرفتگی، خورشید و ماه با یک هم ترازی دقیق و زاویه ۱۸۰ درجه جدا از هم در آسمان هستند که مشاهده آنان با چنین موقعیتی غیرممکن به نظر میرسد. اما در اینجا نیاز است که از اتمسفر زمین یک تشکری بکنیم چرا که شکست اتمسفری باعث میشود خورشید و ماه هردو بر فراز افق قابل رویت باشند. این باعث میشود که مردم خورشید را چند دقیقه قبل از طلوع و ماه را چند دقیقه قبل از غروب بر فراز افق ببینند. به عنوان یک نتیجه از این پدیده اتمسفری، ناظرانی در مناطقی مانند شرق رودخانه می سی سی پی، شانس مشاهده مستقیم این پدیده غیر عادی را دارند. بنابراین شما میتوانید طلوع خورشید از شرق و غروب ماه گرفته شده در غرب را شاهد باشید”

بنابراین joe rao آن چه که در حقیقت رخ میدهد را ندیده و به روشی غیر منطقی و مغلطه آمیز روی می آورد. این مانند این است که همسر یک شخص او را با زن دیگری درحال غذا خوردن در یک رستوران ببیند و او سریعا شروع به توضیح دادن این موضوع میکند که درواقع چیزی که همسرش میبیند چیزی نیست که حقیقتا میبیند. او به همسرش میگوید: “آیا به حرف من اعتماد میکنی یا چشمان دروغگویت؟” به نحوی ناظران چنین پدیده ای باید آن چه را که میبینند رد کرده و به توضیحات اشتباه مدل خورشید مرکزی اعتماد کنند. به عبارت دیگر مدل خورشید مرکزی میگوید شما این دو جرم آسمانی را نمیبینید و تمامی این مشاهدات خطای دید،سراب و توهم است. عجب توضیح منطقی و علمی ای!

توجه: برای دیدن تصاویر شفاف تر بر روی تصاویر کلیک کنید.

ماه گرفتگی در روز-دسامبر ۲۰۱۱ از نیومکزیکو

مشکلی که با توضیحات joe rao وجود دارد این است که توضیحاتش نمیتواند این پدیده را توضیح دهد. برای درک بهتر، ما باید یک تایم لپس از ماه گرفتگی دسامبر ۲۰۱۱ در نیومکزیکو را ببینیم. در این تایم لپس، زمانی که ماه گرفته میشود، خورشید طلوع کرده است. شروع تاریکی ماه آنطور که بر اساس سلنلیون و شکست اتمسفری انتظار میرفت انجام نشد.( شروع و پیش رفتن تاریکی از قسمت پایین ماه به سمت بالا که چنین چیزی رویت نشد)

همانطور که در این تایم لپس دیده میشود، ماه از قسمت بالا به سمت پایین درحال تاریک شدن است. این درحالی است که شبه دانشمندان فرضیه خورشید مرکزی ادعا میکردند که تاریکی ماه باید از پایین به سمت بالا آغاز میشد. چنین پدیده ای به کل توضیح joe rao از نحوه ماه گرفتگی در روز را رد میکند.

در زیر یک تصویر از ماه گرفتگی در روز در دسامبر ۲۰۱۱ میبینید که از مدیسون در ویسکانسین( Madison Wisconsin) تصویر برداری شده. (منبع برای تصویر زیر: http://yon.ir/ij60U)

ماه گرفتگی در روز-دسامبر ۲۰۱۱ در  Madison Wisconsin

در ادامه تصویری از ماه گرفتگی دسامبر ۲۰۱۱  درست زمانی که خورشید و ماه هردو بر فراز افق بودند میبینید که از شرق سنت لوئیس تهیه شده است. خورشید درست در پشت عکاس قرار دارد و ماه درحال تاریک شدن از بالا به سمت پایین است. این دقیقا در تضاد با آنچه که شبه دانشمندان خورشید مرکزی میگویند است.

ماه گرفتگی دسامبر ۲۰۱۱- سنت لوئیس

در ویدیو تهیه شده از ماه گرفتگی دسامبر ۲۰۱۱ در سنت لوئیس، گوینده در این کلیپ درست بین خورشید و ماه قرار گرفته است. او میگوید: “در پشت من ماه کامل قرار دارد که بزودی قرار است گرفته شود، این به نوعی یک تجربه نادر است. همچنین خورشید نیز درحال طلوع است”

سپس گوینده شروع به توضیح این پدیده غیرمعمول میکند. بجای اینکه به این موضوع دقت کند که چنین پدیده ای با توجه به مدل خورشید مرکزی غیر ممکن است، او تلاش میکند آنچه را که میبیند به نوعی با آنچه درباره مدل خورشید مرکزی میداند تطبیق دهد.(که البته غیر ممکن است)

“چیزی که من یافته ام بسیار جالب است. من انتظار داشتم که ماه از قسمت پایین به سمت بالا تاریک شود اما ماه گرفتگی به شکل دیگری رخ داد! ماه از بالا به سمت پایین شروع به تاریک شدن کرد. این به علت چرخش ماه به دور زمین رخ میدهد و فقط یک خطای دید است”

توضیح بالا کاملا بی معنی و مضحک است. هرچه که ما در آسمان رویت میکنیم خطای دید و توهم است؟ برخی ادعا میکنند که نور قسمت پایین ماه توسط نور خمیده شده خورشید در اطراف زمین و بازتاب آن به سمت ماه ایجاد شده. این توجیه ها حتی با توجیه شکست اتمسفری نیز در تضاد است. به عبارت دیگر، چنین توجیهاتی با تمامی شناخت بشر از نور و اتمسفر در تناقض است.

گوینده در کلیپ ماه گرفتگی میگوید که خورشید در ۷:۰۸ کاملا طلوع میکند. وقتی که ساعت به ۷:۰۸ میرسد، گوینده توضیح میدهد که خورشید باید بر فراز افق دیده شود. سپس او اظهار داشت: ” دقیقا ۱۸۰ درجه در این جهت و ۱۸۰ درجه در جهت دیگر جایی است که ماه حضور دارد. بنابراین در یک خط مستقیم، ماه به این صورت و خورشید به آن صورت است. اگر ما یک خط از خورشید به سمت زمین و ماه رسم کنیم، یک خط مستقیم تشکیل میشود که البته اگر اینطور نباشد، ما شاهد یک ماه گرفتگی نخواهیم بود”

این کاملا عجیب و بی معنی که کسی که درحال نگاه کردن به خورشید بر فراز افق در ۱۸۰ درجه و یک خط مستقیم است و در همان زمان ماه گرفتگی درحال انجام است نتیجه گیری کند که زمینی که بر روی آن ایستاده سایه را بر روی ماه انداخته است. تا اینجا ما متوجه شدیم که مدل خورشید مرکزی قادر به توضیح علمی پدیده ماه گرفتگی در روز نمی باشد.

منبع ویدیو: http://www.aparat.com/v/LfwWS

 

تصویر بالا غیر ممکن بودن ماه گرفتگی در روز را بر اساس مدل خورشید مرکزی نشان میدهد. سایه زمین نمیتواند بر روی ماه بیوفتد.

تاریک شدن ماه از بالا به سمت پایین مضحک و غلط بودن مدل کروی و توضیحات شبه دانشمندان در این مورد را نشان میدهد. درواقع  برای یک شکست اتمسفری، نیاز است که ماه از قسمت پایین به سمت بالا تاریک شود، نه از بالا به سمت پایین طبق چیزی که همیشه اتفاق می افتد. درواقع این غلط بودن مدل خورشید مرکزی و زمین کروی را نشان میدهد.

سخن پایانی:

ماه گرفتگی پدیده ای طبیعی و بسیار عجیب است که در هم در شب و هم در روز رخ میدهد. نجوم مدرن ادعا دارد که ماه گرفتگی در روز بسیار نادر بوده و یک توهم و خطای دید حاصل از شکست اتمسفری است. اما این توضیح به هیچ وجه قانع کننده نمی باشد و تنها فرار نجوم مدرن از این واقعیت را نشان میدهد. آن ها با یک جمله ” اینها سراب و توهم هستند” قصد پنهان کردن حقایق در جهان اطراف مارا دارند. همچنین در پست اثبات تخت بودن زمین با یک تصویر خوانده و دیدید که مجری شبکه خبری با سراب جلوه دادن افق شیکاگو سعی در توجیه دیده شدن آن با توجه به مدل زمین کروی داشت اما دروغ او فاش شد و مشخص شد که تصویر از افق شیکاگو هرگز یک سراب نبوده و اثباتی برای تخت بودن زمین است. اینگونه توجیهات هرگز قانع کننده نبوده اند. حقایق هرگز پنهان نمیشوند. نکته جالب درباره مدل کروی و پدیده ماه گرفتگی این است که هیچ مدرکی برای این گفته که سایه زمین باعث گرفتگی ماه میشود وجود ندارد. درواقع چنین چیزی هرگز قابل اثبات نیست.

از همراهی شما متشکرم

موفق باشید

 

Share this post

53 comments

اضافه کنید
    • flatearther ۸ مهر, ۱۳۹۶ \ب٫ظ\۳۰ ۱۲:۳۵ پاسخ دادن

      سلام بر شما
      خیر.
      اگر منظور اشاره غیر مستقیم است قطعا خداوند در قرآن می فرمود: زمین را ساکن میپنداری درحالی که مانند ابرها در حرکت است. از این آیه هزاران تفسیر خارج شده که گاه به حرکت پوسته زمین گاه به قیامت و… اشاره میکنند البته برخی هم حرکت زمین را نتیجه میگیرند که کاملا غیر منطقی است.
      موفق باشید

    • هادی ۱۴ مهر, ۱۳۹۶ \ب٫ظ\۳۰ ۱۴:۲۳ پاسخ دادن

      این آیه ربطی به حرکت زمین نداره و اما اثبات:

      معنی اصلی آیه: و کوه ها را میبینی و میپنداری که ساکن اند، در حالی که همچون ابرها در حرکتند.

      اول آیه گفته “و” و در ادامه به حرکت کوه اشاره کرده
      قبل از این آیه از احوال قیامت داره حرف میزنه
      این آیه هم به قیامت ربط داره و اتفاقیه که تو قیامت میفته همونطور که در جای دیگه از قرآن گفته شده تو قیامت کوه هارو میکشیم کنار و زمین رو آشکار میبینید.

      • هادی ۱۴ مهر, ۱۳۹۶ \ب٫ظ\۳۰ ۱۴:۴۰ پاسخ دادن

        خیلی از افراد از آیه زیر به حرکت زمین میرسند اما حقیقت چیست؟

        ابتدا به آیه میپردازیم:
        و كوهها را مى ‏بينى [و] مى ‏پندارى كه آنها بى‏حركتند و حال آنكه آنها ابرآسا در حركتند [اين] صنع خدايى است كه هر چيزى را در كمال استوارى پديد آورده است در حقيقت او به آنچه انجام مى‏ دهيد آگاه است
        (النمل/۸۸)
        (ترجمه فولادوند)

        همین اول به شما میگم که این آیه هیچ ربطی به حرکت زمین نداره اما شاید بپرسید پس حرکت کوه یعنی چی؟
        ۱- اول همین آیه گفته شده “و”
        ۲- قبل از این آیه، آیه هایی درباره احوال قیامت اومدن برای مثال آیه ۸۷ رو توجه کنین:
        “و روزى كه در صور دميده شود پس هر كه در آسمانها و هر كه در زمين است به هراس افتد مگر آن كس كه خدا بخواهد و جملگى با زبونى رو به سوى او آورند”
        ۳- از اونجایی که اول آیه ۸۸ حرف ربط “و” اومده، این آیه هم به آیات قبل ربط داره و در ادامه ی اون آیاته و این حرکت کوه ها اتفاقیه که در قیامت میفته
        ۴- در سوره الکهف آیه ۴۷ از قرآن به جابه جایی کوه ها در روز قیامت اشاره شده و گفته شده که:
        “و [ياد كن] روزى را كه كوهها را به حركت درمى ‏آوريم و زمين را آشكار [و صاف] مى ‏بينى و آنان را گرد مى ‏آوريم و هيچ يك را فرو گذار نمى ‏كنيم”
        این آیه نیز دربیان احوال قیامت گفته شده!

        و اما نکته ی مهم: خارج از دلایل بالا حرکت کوه ها ربطی به حرکت زمین ندارده و بس!!!!

  1. سینا ۸ مهر, ۱۳۹۶ \ب٫ظ\۳۰ ۱۳:۲۹ پاسخ دادن

    این آدرسی که گفتید را مطالعه کردم
    ولی دقیقا متوجه نشدم نظر زمین تخت گرایان در مورد ماه گرفتگی چگونه است!
    چطور میشود ماه مانند لامپ خاموش و روشن شود؟ انحنایی که در ماه گرفتگی مشاهده میشود برای چیست؟ اصلا چرا ماه باید مثل لامپ خاموش و روشن بشود؟

  2. مجید ۸ مهر, ۱۳۹۶ \ب٫ظ\۳۰ ۱۳:۵۶ پاسخ دادن

    من هنوز موقعیت دقیق گنبد آسمانی و سیاره ها رو طبق زمین تخت نفهمیدم.ایا سیاره ها و خورشید و ماه در زیر گنبد اسمانی هستند یا در بالای آن؟اگر در زیر گنبد اسمانی هستند پس اینکه بشه به بقیه سیاره ها سفر کرد غیر ممکن نیست چون مانعی وجود نداره و اگر در خارج از گنبد اسمانی هستند پس نمیشه بهشون سفر کرد چون گنبد اسمانی مانع میشه ولی یه سوال پیش میاد.اینکه اگر سیاره ها و خورشید و ماه خارج از گنبد اسمانی باشند پس عملا نور فرابنفش خورشید ضرری بر زمین نداره چون گنبد که از اقیانوسی از آب تشکیل شده مانع اثر منفی خورشید میشه.پس در نتیجه لایه اوزون هم ناکارآمد میشه و نیازی بهش نیس.
    اگه میشه کامل توضیح بدید

    • flatearther ۸ مهر, ۱۳۹۶ \ب٫ظ\۳۰ ۱۴:۴۷ پاسخ دادن

      سلام خدمت شما
      خورشید و ماه سیارات در زیر گنبد هستند.
      سیارات در ارتفاعی بین ۴۸۰۰ تا ۶۰۰۰ کیلومتر قرار دارند درحالی که پیشرفته ترین موشک ها امروزه تا ۴۰۰ کیلومتر بالا میروند.
      موفق باشید

    • flatearther ۸ مهر, ۱۳۹۶ \ب٫ظ\۳۰ ۱۴:۴۵ پاسخ دادن

      سلام خدمت شما
      این مربوط به دوره ۱۸ و خرده ای ساله ساروس است که همه چیز در آن تکرار میشود. تمامی حرکات اجرام آسمانی و خسوف و کسوف ها. حتی بطلمیوس هم چندین گرفتگی را با مدل زمین ثابت و مرکزی پیش بینی کرده بود که کاملا درست بودند.
      موفق باشید

    • flatearther ۸ مهر, ۱۳۹۶ \ب٫ظ\۳۰ ۱۷:۴۸ پاسخ دادن

      سلام خدمت شما
      در مدل زمین تخت گفته میشود که زمین در یک فضای اتر قرار دارد. زمین های مشابه نیز در این فضای اتر وجود دارند. البته این نظر قطعی و نهایی نیست.
      موفق باشید

  3. Mansour ۹ مهر, ۱۳۹۶ \ق٫ظ\۳۰ ۰۱:۰۵ پاسخ دادن

    بسیار جالب بود خسته نباشید

    اگه میشه بیشتر در مورد قطب جنوب هم مقاله بدید قبلی هارو خوندم خیلی برام مسئله قطب جنوب جالبه در اینستاگرام کانالی وجود داره که این مطالبو میزاره اگه ترجمه بشه و اینجا قرار بگیره خیلی خوب میشه با توجه به اینکه فیلم هم میزارن

    یه سوال، احتمال داره آن طرف قطب جنوب یا شایدم وسطش حیاتی وجود داشته باشه یا موجوداتی دور از دید انسانها زندگی کنند؟

    دوستانی که میگن ( در موضوعات قبل ) همه اینها الکیه گیر ندید بزارید بحث علمی و منطقی پیش بره اگه صحبتی دارید منطقی بگید تا استفاده کنیم
    این بحثا خیلی جذابه، تصور کنید حتی اگه یک درصد هم احتمال واقعی بودنش باشه واقعا دوست ندارید بدونید یا مطالبشو بخونید؟ چه طور دلتون میاد :)))))))

    با تشکر

  4. کرامت سلیمی ۹ مهر, ۱۳۹۶ \ق٫ظ\۳۰ ۰۱:۳۶ پاسخ دادن

    با سلام و احترام

    اگر امکان دارد مقاله دروغ بودن سلاح هسته ای را در صفحه اصلی قرار دهید.

    از همکاریتان ممنونم.

    پیروز باشید.

  5. مصطفی ۹ مهر, ۱۳۹۶ \ق٫ظ\۳۰ ۰۶:۳۹ پاسخ دادن

    با سلام
    چرا در شروع یک ماه قمری جدید شکل هلال در دو کشور مختلف فرق میکند بعنوان مثال من با تخقیقات شخصا انجام دادم که شروع پیدایش هلال در ایران از سمت چپ به راست( است و در همان زمان در کشور استرالیا از سمت چپ به راست است این یک دلیل قاطع بر اینکه زمین کروی است چن شخصی که در کشور استرالیا است تصویر ماه وارونه مشاهده می کند برعکس کسی که در کشور چن ایران است

  6. هادی ۱۳ مهر, ۱۳۹۶ \ب٫ظ\۳۰ ۱۲:۰۶ پاسخ دادن

    سلام
    چرا زمانی که در روز ماه به صورت هلالی هستش، قسمتی که هلال نداره و روشن نیست آّبی دیده میشه؟ مگه نباید سیاه باشه؟!
    البته سوال من جوابشو نه تو کرویت میدونم و نه تو تخت بودن! مگه این که تو ماه کره نباشه!

  7. خورشید مرکزی مرده است- نور ماه | انجمن زمین تخت فارسی ۱۴ مهر, ۱۳۹۶ \ق٫ظ\۳۰ ۰۹:۲۲ پاسخ دادن

    […] با توجه به پست های قبل، باید بدانید که ماه گرفتگی توسط س… در این پست قصد داریم تا دلیل دیگری که ماه گرفتگی توسط سایه زمین را رد میکند بررسی کنیم. بله نور ماه از خودش است و نور بازتابی نیست. حال این حرف چگونه اثبات میشود؟ با ما همراه باشید. […]

    • flatearther ۱۹ مهر, ۱۳۹۶ \ب٫ظ\۳۰ ۱۳:۵۶ پاسخ دادن

      سلام خدمت شما
      بشر هرگز نتوانست به ماه برود و این یک دروغ بزرگ بوده. چرا نتوانست به ماه برود؟ چون درباره ماهیت همه چیز به ما دروغ گفته شده و ماه مانند زمین مکانی برای فرود آمدن ندارد و البته چنین تکنولوژی ای هم در ۵۰ سال قبل وجود نداشته تا کسی به ماه برود
      موفق باشید

  8. امیر ۱۶ آبان, ۱۳۹۶ \ب٫ظ\۳۰ ۱۶:۱۹ پاسخ دادن

    میتونید لینک یه ویدئو رو ارائه بدین که در اون کل یا بخشی از ماه گرفته شده باشه و در عین حال خورشید از افق سر براورده باشه؟ اینکه هوا مقداری روشنایی داره به این معنی نیست که الزاماً خورشید بالای افقه؛ چرا که آسمان تا یک ساعت پس از غروب و از یک ساعت پیش از طلوع خورشید هم کم و بیش روشنه.

    • flatearther ۱۸ آبان, ۱۳۹۶ \ق٫ظ\۳۰ ۰۸:۴۸ پاسخ دادن

      سلام خدمت شما
      در همین پست هم چند مورد از همین چیزی که شما میگویید آورده شده. خورشید بر فراز افق بوده و بیش از نیمی از ماه گرفته شده. موردی که در آخر مطرح کردید نیز خود اثباتی بر تخت بودن زمین و دور شدن خورشید است چرا که اگر خورشید در پشت انحنای زمین پنهان میشد دیگر ساعت ها روشنایی افق پس از غروب خورشید بی معنی میشد.
      موفق باشید

  9. امیر ۲۴ آبان, ۱۳۹۶ \ق٫ظ\۳۰ ۱۰:۲۳ پاسخ دادن

    سلام خدمت شما
    تصاویر موجود در این پست رو قبلاً هم دیدم. اما تو این تصاویر خورشید دیده نمیشه، و نمیشه به صرف روشنایی نسبی هوا نتیجه گرفت که خورشید در بالای افق دیده میشه. نکنه تصاویری که شما میگید در این پست گذاشتید با تصاویری که من دارم تو این پست میبینم فرق دارن؟!
    شما اول ویدئویی رو که همزمان خورشید رو در بالای افق و ماه رو به صورت گرفته نشون میده، به نمایش بذارید تا بعد در مورد چند و چون این پدیده به بحث بشینیم.
    اولاً شما همینجوری نمیتونید ادعا کنید که روشنایی هوا تا ساعتی (یا حتی ساعتها) پس از غروب آفتاب نشانه دور شدن خورشید از ناظره و نه پایین رفتن اون؛ در ثانی به فرض که حرف شما درست باشه، حتماً میخواید بگید چون همیشه (حتی در تاریکی شب) خورشید در بالای افق قرار داره، پس ماه گرفتگی های اتفاق افتاده در شب هم (مواقعی که ماه در حوالی سمت الرأس میگیره) مدل زمین کروی و خورشید مرکزی رو نقض میکنن، آره؟

    • flatearther ۲۴ آبان, ۱۳۹۶ \ب٫ظ\۳۰ ۱۵:۴۲ پاسخ دادن

      سلام خدمت شما
      روشنایی یعنی حضور یک منبع نور. درضمن در این پست منابع این تصاویر گذاشته شده که اکثرا کلیپ هایی هستند که خورشید را بر فراز افق نشان میدهند.
      تنها ماه گرفتگی در روز میتواند مدل خورشید مرکزی را نقض کند.
      موفق باشید

  10. امیر ۶ آذر, ۱۳۹۶ \ق٫ظ\۳۰ ۰۹:۵۵ پاسخ دادن

    سلام بر شما
    آن کلیپ‌هایی که میفرمایید، خورشید و ماه را به طور همزمان در آسمان نشان میدهند؟ کجا چنین چیزی را شما شاهد هستید؟ نکند منابعی که میگویید در این پست گذاشته‌اید با منابعی که من در این پست میبینم فرق دارند؟! نکند شما صحبت از پست دیگری میکنید؟
    ضمناً این را هم عرض کنم که اگر خودتان شبیه سازی درستی از خورشید، ماه و زمین طبق اندازه‌ها و فواصل بین آنها و نحوه حرکت زمین و ماه نسبت به خورشید آنطور که در مدل زمین کروی و خورشید مرکزی ادعا میشود، انجام دهید (نه آنطور که در انتهای این پست رسم کرده‌اید) آنگاه متوجه میشوید که – چه شکست جوی را لحاظ کنیم و چه نکنیم – این مدل پیش‌بینی میکند هر گاه ماه (مانند موارد موجود در این پست) در حالی شروع به گرفتگی نماید که در حال نزدیک شدن به افق باشد، گرفتگی آن به صورت بالا به پایین خواهد بود و نه پایین به بالا. علتش این است که سرعت زاویه‌ای گردش ظاهری خورشید نسبت به ناظر زمینی بیشتر از سرعت زاویه‌ای گردش ظاهری ماه نسبت به ناظر زمینی است و این ایجاب میکند که سرعت زاویه‌ای گردش سایه زمین هم از سرعت زاویه‌ای گردش ماه بیشتر باشد. در نتیجه اتفاقاً اگر ما شاهد آن میبودیم که در چنین شرایطی ماه از پایین به بالا میگرفت، باید در مدل خورشید مرکزی شک میکردیم.

    • flatearther ۶ آذر, ۱۳۹۶ \ب٫ظ\۳۰ ۱۳:۱۸ پاسخ دادن

      سلام خدمت شما
      سرعت گردش ظاهری؟ چطور اثبات میکنید که زمین درحال چرخش به دور خورشید است که باعث حرکت ظاهری خورشید به این شکل میشود؟ شما تنها یک مدل جئوسنتریک را توضیح دادید. گردش خورشید و ماه به دور زمین. (که تنها یک واژه ظاهری به آن اضافه کردید)
      دوما اینکه چطور میتوانید اثبات کنید که این سایه زمین است؟ بنده مغلطه نمیکنم و منطقی سوال میپرسم! شما همه چیز را با استفاده از فرضیات بیان کردید خب ما منتظریم این فرضیات را برایمان اثبات کنید!
      ۱- فرض سایه زمین
      ۲-فرض چرخش زمین به دور خورشید
      ۳- فرض حرکت ظاهری خورشید
      در صورت توان باید گفته خود را مدل سازی کنید.
      نکته ای که اینجا باید گفته شود این است که در مدل کروی دو معمولا به سوالاتی که توان پاسخگویی ندارند دو نوع پاسخ مغلطه آمیز داده میشود!
      ۱- گرانش زمین
      ۲- شکست اتمسفری
      اکثرا برای طفره رفتن از حقیقت از شکست اتمسفری استفاده میکنند. حتی سایت های معتبر علمی هم تایید کرده اند که ماه گرفتگی در روز قابل رویت نیست و چنین چیزی با مدل خورشید مرکزی سازگار نیست. تنها پاسخی که برای ارائه وجود دارد این است که بگویند ماه و خورشید در حقیقت در افق حضور ندارند و تنها تصاویر سراب گونه آن ها به علت رفرکشن بر فراز افق دیده میشود. چه چیز از این مغلطه آمیز تر؟ البته برخی همفکران شما میگویند که علت ماه گرفتگی از بالا چرخش ۱۸۰ درجه ای آسمان در دو نیم کره است که باز هم ربطی به این موضوع ندارد چرا که چندین ماه گرفتگی (از بالا، از پایین و ….) در یک منطقه تکرار شده.

      این هم نمونه ای از حضور خورشید و ماه گرفتگی در روز:
      https://www.youtube.com/watch?v=rGs3cmMjVzo

      موفق باشید

  11. امیر ۸ آذر, ۱۳۹۶ \ق٫ظ\۳۰ ۱۰:۱۷ پاسخ دادن

    با عرض سلام مجدد
    ترجیح میدهم یکی یکی پاسخ پرسشهایی را که مطرح کرده‌اید بدهم تا اینکه بخواهم نظرم را به صورت کلی بیان کنم. اما قبل از هر چیز لازم است به اطلاع برسانم که بنده هیچگونه تعصبی به هیچ مدلی از زمین و اجرام آسمانی ندارم و نظری که میدهم فقط بر اساس مشاهداتیست که هر شخصی میتواند آنها را داشته باشد. اگر هم گاهی چیزی از قول کسی و یا پیش‌بینی نظریه‌ای را مطرح کنم؛ فقط در حد نقل قول و یا پیش‌بینی نظریه‌ای خاص است و دال بر اثبات چیزی نیست. توصیه میکنم شما هم اگر خواهان حقیقت هستید، هر گونه تعصبی را نسبت به نظریه‌ای خاص کنار بگذارید.
    الف. شما فرمودید: «سرعت گردش ظاهری؟ چطور اثبات میکنید که زمین در حال چرخش به دور خورشید است که باعث حرکت ظاهری خورشید به این شکل میشود؟ شما تنها یک مدل جئوسنتریک را توضیح دادید. گردش خورشید و ماه به دور زمین. (که تنها یک واژه ظاهری به آن اضافه کردید)»
    – پاسخ: بله من صحبت از گردش ظاهری خورشید و ماه به دور زمین کردم. این چیزی نیست که بر کسی پوشیده باشد. به دیده ناظر زمینی اینطور می‌آید که خورشید و ماه به دور او میگردند. حال این گردش میتواند ناشی از چرخش واقعی آنها به دور زمین کروی ثابت باشد؛ یا میتواند ناشی از چرخش زمین کروی حول محورش [و ترکیبی از این دو مورد] باشد و یا میتواند ناشی از حرکت دایره‌وار خورشید و ماه (آنطور که در نظریه زمین تخت گفته میشود) بر فراز زمین تخت باشد؛ که البته مورد سوم دور از واقعیت به نظر میرسد، چون در این صورت قطر زاویه‌ای خورشید و ماه و سرعت زاویه‌ای گردش آنها (نرخ تغییر زاویه دیدشان) وقتی در بالای سرمان میبودند، باید به حداکثر میرسید و با نزدیک شدنشان به افق بایستی کاهش میافت؛ طوری که وقتی تحت زاویه ۳۰ درجه بالاتر از افق قرار میگرفتند قطر زاویه‌ای آنها باید نصف حالت بیشینه‌شان و سرعت زاویه‌ای گردششان بایستی چیزی بین ربع الی نصف حالت بیشینه‌شان میشد. این در حالیست که مشاهدات واقعی با این پیش‌بینی‌ها سازگار نیست. اگر بخواهیم شکست جوی را لحاظ کنیم، به این دلیل که جو زمین از بالا به پایین غلیظ میگردد، پس باید اجرام آسمانی اندکی بالاتر از موقعیت حقیقی‌شان دیده شوند و سرعت گردش آنها اندکی کمتر به نظر برسد؛ که این، کار را برای نظریه زمین تخت به لحاظ توجیه مشاهدات سخت‌تر میکند. اما میزان این شکست و کاهش سرعت با توجه به اینکه ضریب شکست هوا حتی در لایه پایینی آن حدود ۱.۰۰۰۳ است، برای زاویه ۳۰ درجه بالای افق – چه زمین را تخت و چه آن را کروی فرض کنیم – بسیار جزئی است و تغییر قطر زاویه‌ای قابل رؤیت اجرام آسمانی هم بر اثر شکست جوی در این شرایط ناچیز است و این تغییرات با چشم غیر مسلح محسوس نیستند. اگر هم قائل به آن باشیم که شکست جوی باعث میشود اجرام آسمانی پایینتر از موقعیت واقعی خود دیده شوند (که آقای زاک در ویدئوی https://www.aparat.com/v/1wnek ادعا کردند)، آنگاه لازمه چنین فرضی این است که قبول کنیم جو زمین از بالا به پایین رقیق میشود که این امکان ندارد. پس نتیجه میگیریم که فاصله خورشید در طول یک روز نسبت به ناظر زمینی باید ثابت باشد و فقط ارتفاع زاویه‌ای و سمت قرارگیری آن نسبت به افق تغییر میکند و همینطور برای ماه در فاصله زمانی طلوع تا غروب آن. این یعنی یکی از موارد اول و دوم فوق میتوانند درست باشند. اگر مورد نخست درست باشد، آنگاه به نظر نمیرسد بتوان وجود اثر کوریولیس در زمین را توجیه نمود؛ ولی با فرض درستی مورد دوم، این اثر قابل توجیه خواهد شد. بنابراین مورد دوم محتمل‌ترین مورد است. اما در این پست چون قصد ندارم راجع به چند و چون اثر کوریولیس صحبت کنم، هر یک از آن دو مورد را به یک میزان معقول میدانم. کما اینکه شخصی که بر روی یک صندلی چرخان نشسته و دورتادور آن را محفظه‌ای بسته مثل استوانه یا نیمکره‌ای در بر گرفته باشد که سطح داخلی آن نقاشی شده باشد و او آنها را در حال چرخش به دور خود ببیند، نمیتواند بفهمد که آیا واقعاً او ساکن است و آن محفظه به دور او در حال چرخش است، یا اینکه محفظه ثابت است و او در حال چرخش به دور خود است؛ مگر آنکه متوجه اثر کوریولیس در چارچوب خود یا در چارچوب محفظه شود. به هر حال آنچه مسلم است، این است که چه مورد اول و چه مورد دوم درست باشد، (اگر اثر کوریولیس را در نظر نگیریم) هر دو منجر به ایجاد حسی واحد از حرکت خورشید و ماه در آسمان برای بیننده خواهد شد و در هر دو مورد، بیننده به نظرش میرسد که خورشید و ماه حول او در گردشند.
    ب. شما فرمودید: «چطور میتوانید اثبات کنید که این سایه زمین است؟ […] خب ما منتظریم این فرضیات را برایمان اثبات کنید!
    ۱- فرض سایه زمین
    ۲- فرض چرخش زمین به دور خورشید
    ۳- فرض حرکت ظاهری خورشید
    در صورت توان باید گفته خود را مدل سازی کنید.»
    – پاسخ: در خصوص مورد اول باید عرض کنم شاید تنها راه اثبات این فرض رفتن به فضا توسط یک فضاپیما در هنگام ماه گرفتگی باشد، اما من این کار را انجام نداده‌ام و نگفتم که توانستم اثبات کنم که ماه گرفتگی توسط سایه زمین انجام میگیرد و در نظر ثبت شده پیشینم هم چنین ادعایی نکردم. من فقط گفتم پیش‌بینی نظریه خورشید مرکزی و زمین کروی در مورد چگونگی ماه گرفتگی از جمله هنگامی که ماه در حال نزدیک شدن به افق باشد، با مشاهدات سازگار است. این یعنی نظریه یادشده میتواند چگونگی ماه گرفتگی را توضیح دهد و تا اینجای کار نمیتوان ایرادی به این نظریه وارد ساخت. این نظریه حتی میتواند وقوع ماه گرفتگی های جزئی، کلی و نیمسایه‌ای را پیش‌بینی و توجیه نماید که پیش‌بینی‌ها هم تا جایی که میدانم با مشاهدات سازگار از آب در آمده‌اند. اما در نظریه زمین تخت علت وقوع ماه گرفتگی نامعلوم است و اینکه چرا خیلی از اوقات به هنگام کامل شدن ماه، گرفتگی‌ای صورت نمیگیرد و اینکه چرا هیچگاه ماه گرفتگی در مواقعی که ماه کامل نیست رخ نمیدهد، بدون پاسخ باقی مانده و صرفاً به این گفته که ماه گرفتگی توسط خود ماه انجام میشود و ماه خودش را خاموش و روشن میکند، اکتفا میشود؛ در حالی که هیچ توضیحی برای این ارائه نمیشود که چرا همیشه مرز ناحیه تاریک ماه قوس مانند است و این ناحیه تاریک کم و بیش در جهت حرکت ماه از دید ناظر زمینی بر روی ماه حرکت میکند و از آن سبقت میگیرد؛ و اصولاً خاموش و روشن شدن ماه چرا باید مستلزم این مشاهدات باشد. در خصوص مورد دوم باید بگویم که در بخش الف به صورت مفصل در این مورد توضیح دادم و اگر فراموش کردید میتوانید مجدداً به آن بخش مراجعه کنید. در خصوص مورد سوم علی‌رغم اینکه در بخش الف مفصلاً به آن پرداختم، اما باید بگویم عجیب است که شما اسم این مورد را “فرض” گذاشته‌اید! چیزی که همه ما هر روز شاهد آن هستیم، را که دیگر نمیتوان فرض دانست. آن را باید مشاهده تلقی کرد و این از جمله مشاهدات غیر قابل انکار است و نیاز به اثبات ندارد. حتی اگر خورشید و ماه طبق مدل زمین تخت در بالای زمین در گردش باشند، به هر حال ناظر زمینی میبیند که این اجرام مدام موقعیت خودشان را نسبت به او تغییر میدهند و حول او میچرخند. کاربرد کلمه “ظاهری” به این دلیل است که ناظر زمینی مشاهده میکند خورشید و ماه در مدارهای دایره‌ای شکلی در حال گردش به دور او هستند؛ اما او میداند که این منظره ناشی از چرخش خورشید و ماه به دور زمین ثابت نیست بلکه ناشی از چرخش زمین حول محور خودش است و یا لااقل چنین احتمالی را میدهد و بنابراین میداند یا احتمال آن را میدهد که این چرخش ظاهری باشد و نه واقعی. ضمناً طریقه مدل سازی سیستم خورشید مرکزی را قبلاً توضیح دادم. کافیست کراتی داشته باشیم که هر یک نماینده زمین، ماه و خورشید باشند و نسبت ابعاد هر ماکت به ابعاد نسبت داده شده به جرم مربوطه در سیستم خورشید مرکزی مقداری معین و ثابت باشد و آنها را در فواصل درستی از لحاظ فاصله ادعا شده بین آنها در سیستم مذکور قرار دهیم. حتی میتوانیم روی نقطه‌ای از ماکت کره زمین یک دوربین مینیاتوری جاسازی کنیم و کار را با چرخش ماه به دور زمین و زمین به دور خود با رعایت نسبت سرعت حرکت ادعا شده این اجرام در سیستم خورشید مرکزی به یکدیگر انجام دهیم (میتوانیم از چرخش زمین به دور خورشید صرف نظر کنیم) و نظاره‌گر انواع ماه گرفتگی باشیم. من این کار را انجام داده‌ام و اینک نوبت شماست که آن را انجام دهید.
    پ. شما فرمودید: «در مدل کروی دو معمولا به سوالاتی که توان پاسخگویی ندارند دو نوع پاسخ مغلطه آمیز داده میشود!
    ۱- گرانش زمین
    ۲- شکست اتمسفری
    اکثرا برای طفره رفتن از حقیقت از شکست اتمسفری استفاده میکنند. حتی سایت های معتبر علمی هم تایید کرده اند که ماه گرفتگی در روز قابل رویت نیست و چنین چیزی با مدل خورشید مرکزی سازگار نیست. تنها پاسخی که برای ارائه وجود دارد این است که بگویند ماه و خورشید در حقیقت در افق حضور ندارند و تنها تصاویر سراب گونه آن ها به علت رفرکشن بر فراز افق دیده میشود. چه چیز از این مغلطه آمیز تر؟»
    – پاسخ: بنده که در ابن مبحث صحبت از گرانش نکردم. هر گاه چنین کردم از من توضیح بخواهید! در رابطه با شکست اتمسفری باید عرض کنم که خود این پدیده چیزیست که نه قابل انکار است و نه مغلطه آمیز. چرا که زمین تخت گراها نیز برای توجیه خیلی از مسائل از این پدیده استفاده میکنند (خواه به درستی یا به غلط). اما اینکه از این پدیده چطور در جهت توجیه سایر پدیده‌ها استفاده شود بسیار مهم است. اگر کسی دانش کافی در زمینه نظریه زمین کروی و خورشید مرکزی نداشته باشد و از یک پدیده فیزیکی مثل شکست جوی نتیجه‌ای غلط بگیرد و یا آنکه گفته نهایی‌اش درست باشد اما ربطی به آن پدیده فیزیکی نداشته باشد (نتیجه گیری‌اش غلط باشد)، این را نباید حمل بر ایراد داشتن آن نظریه دانست، بلکه شاید مشکل از آن فرد باشد؛ همچنان که خودتان میگویید هر شخصی هر چیزی در رابطه با زمین تخت بگوید، و بگوید در زمین تخت فلان اتفاق میفتد، فوراً نباید باور کرد بلکه باید به منابع معتبر این نظریه رجوع کرد و از میزان صحت گفته او باخبر شد. و اما در رابطه با شکست جوی باید بگویم چون این پدیده حتی همانطور که در مدل سازی‌های موجود در صفحات این سایت دیده میشود، موجب میگردد تا ارتفاع زاویه‌ای اجرام آسمانی اندکی افزایش یابد، لذا این پدیده ممکن است بتواند ماهِ گرفته و خورشید را که [در صورت نبود جو] فقط اگر اندکی بالاتر می‌آمدند، از افق سر بر می‌آوردند؛ مکان ظاهریشان را آنقدر بالا بیاورد تا هم خورشید سر از افق بیرون آورد و هم گرفتگی ماه نمایان شود. اما نباید به همین اکتفا کرد بلکه باید به دقت بررسی و معلوم شود که آیا شکست جوی آنقدر هست که اجازه دهد خورشید و ماه بتوانند همزمان بر بالای افق دیده شوند طوری که گرفتگی ماه مشخص باشد؟. به هر حال من این امکان را رد نمیکنم؛ علی‌رغم اینکه تاکنون ویدئویی دال بر این موضوع ندیده‌ام. لذا در نظریه خورشید مرکزی اگر لحاظ کردن شکست جوی باعث شود وقوع ماه گرفتگی در روز برای مکانهایی خاص پیش‌بینی گردد و مشاهدات هم آن را تأیید کنند (که البته من هنوز آن مشاهدات را ندیده‌ام)، این به معنای سازگاری مشاهده با پیش‌بینی نظریه است و ابداً مغلطه آمیز نیست، مگر آنکه بررسی‌های دقیق پیش‌بینی کند که شکست جوی به طور کلی کمتر از آن است که بتواند ماهِ گرفته و خورشید را همزمان در آسمان به نمایش بگذارد؛ اما مشاهده حاکی از چیز دیگری باشد. البته ناگفته نماند که گرفتگی ماه از بالا به پایین هنگامی که ماه در حال نزدیک شدن به افق است، ارتباطی به شکست جوی ندارد و در زمین بدون جو هم به همین ترتیب خواهد بود.
    ت. شما فرمودید: «برخی همفکران شما میگویند که علت ماه گرفتگی از بالا چرخش ۱۸۰ درجه ای آسمان در دو نیم کره است که باز هم ربطی به این موضوع ندارد چرا که چندین ماه گرفتگی (از بالا، از پایین و ….) در یک منطقه تکرار شده.
    این هم نمونه ای از حضور خورشید و ماه گرفتگی در روز:
    https://www.youtube.com/watch?v=rGs3cmMjVzo»
    – پاسخ: دوست ندارم از عبارت “همفکران شما” استفاده کنید. زیرا من پیرو هیچ طرز فکر خاصی نیستم و فقط بر پایه عقل و منطق اظهار نظر میکنم. در ضمن من نمیدانم چه کسی چنین حرفی زده و علت ماه گرفتگی از بالا را چرخش ۱۸۰ درجه‌ای آسمان در دو نیمکره دانسته! بله به نظر من این جمله نه‌تنها هیچ ربطی به این موضوع ندارد بلکه حتی هیچ معنایی هم ندارد. بنده عرض کردم؛ اینکه کسی در موضوعی سعی بر دفاع از نظریه‌ای خاص آن هم با جملاتی بی‌معنا داشته باشد، الزاماً به معنای نقص آن نظریه نیست؛ بلکه ممکن است نقص از جانب آن شخص و ناشی از کمبود اطلاعات او باشد. اینکه میفرمایید در یک منطقه هم میتوان شاهد ماه گرفتگی بالا به پایین و هم شاهد ماه گرفتگی پایین به بالا بود، درست است و اتفاقاً با نظریه خورشید مرکزی هم قابل توجیه است. همانطور که قبلاً گفتم چون سرعت زاویه‌ای گردش ظاهری خورشید [صرف نظر از هر نوع نظریه و مدلی] بیشتر از ماه است و این یعنی طبق مدل خورشید مرکزی سرعت زاویه‌ای گردش سایه زمین هم بیشتر از ماه است، پیش‌بینی میشود که طی ماه گرفتگی‌هایی که هنگام نزدیک شدن ماه به افق صورت میگیرد، ماه از بالا به پایین تاریک شود و به طور مشابه طی ماه گرفتگی‌هایی که موقع فاصله گرفتن ماه از افق صورت میگیرد، ماه از پایین به بالا تاریک میگردد. حتی اگر ماه گرفتگی به صورت جزئی رخ دهد باز هم پیش‌بینی نظریه خورشید مرکزی آن است که قسمت کوچکی از چپ یا راست ماه در جریان ماه گرفتگی تاریک میشود؛ اما همین قسمت کوچک هم باید در حالت اول از بالا به پایین و در حالت دوم از پایین به بالا تاریک گردد. تا جایی که اطلاع دارم این پیش‌بینی‌ها همواره با مشاهده سازگار بوده‌اند؛ اما اگر شما ویدئویی در اختیار دارید که خلاف این مشاهدات را نشان میدهد (مثلاً ماه در حال دور شدن از افق است و از بالا به پایین شروع به گرفتن میکند و یا بالعکس) آن را ارائه دهید تا در مورد آن به بحث بنشینیم. در مورد ویدئوی آخر که ادعا میکنید خورشید و ماهِ گرفته را همزمان در آسمان نشان میدهد واقعاً نمیدانم چه بگویم!! بنده قبلاً هم این ویدئو را دیده‌ام. شما در کجای این ویدئو خورشید و ماهِ گرفته را همزمان شاهد هستید؟ این ویدئو اتفاقاً ماه گرفتگی‌ای را نشان داده که پس از گذشت چندین دقیقه از غروب خورشید اتفاق افتاده. شاید هم شما تا دقایقی بعد از غروب آفتاب نیز این توانایی را دارید که خورشید را ببینید! توانایی‌ای که بنده ندارم؛ واقعاً همینطور است؟
    موفق باشید.

    • flatearther ۸ آذر, ۱۳۹۶ \ب٫ظ\۳۰ ۱۲:۰۵ پاسخ دادن

      سلام خدمت شما
      متشکرم بابت متن و وقتی که گذاشتید اما متاسفانه پاسخ سوالاتی که مطرح کردم نبود. بیشتر شبیه به توجیه بود تا پاسخ دقیق. خودتان بهتر میدانید
      موفق باشید

  12. امیر ۱۰ آذر, ۱۳۹۶ \ق٫ظ\۳۰ ۱۰:۰۴ پاسخ دادن

    سلام بر شما
    با عرض پوزش از اینکه یکی از سؤالاتتان را بد متوجه شدم و به آن جواب ندادم. شما از من پرسیدید چگونه اثبات میکنم که زمین در حال چرخش به دور خورشید است. اما من واژه “خورشید” را اشتباهی به “خود” تعبیر کردم و از این بابت عذرخواهی میکنم.
    ببینید: بنده راهی برای اثبات چرخش یا گردش زمین به دور خورشید به نظرم نمیرسد و تا الآن نیز چنین ادعایی نکردم. به نظر نمیرسد صرفاً با بررسی حرکات خورشید و ماه در آسمان در طول یک سال، بتوان به این موضوع پی برد. حتی شاید اثر کوریولیس هم نتواند کمکی به این موضوع بکند. چون میتوان زمینِ چرخان حول محور خود را در حال چرخش به دور خورشید فرض کرد و نیز به همان درستی میتوان خورشید را در حال چرخش به دور زمین چرخان فرض کرد. البته این را باید در نظر داشت که در نظریه خورشید مرکزی، گردش زمین به دور خورشید عامل حرکت ظاهری خورشید در آسمان و ایجاد شب و روز نیست؛ بلکه عامل ایجاد فصلهای مختلف سال است. آنچه موجب حرکت ظاهری خورشید در آسمان میشود، چرخش زمین حول محور خودش است. به هر حال مهم این است که پیش‌بینی نظریه خورشید مرکزی مبنی بر چرخش زمین حول محورش و چرخش آن حول خورشید و به وجود آمدن شب و روز و فصلها با مشاهدات ما سازگاری دارد. در همین راستا باید عرض کنم که خیلی از نظریات یا قابل اثبات نیستند و یا اثبات آنها بسیار دشوار است. اما اینکه بدانیم پیش‌بینی‌های یک نظریه تا چه حد با مشاهدات سازگار است، هم اهمیت زیادی دارد. کما اینکه در نظریه زمین تخت هم مواردی همچون حرکت دایره‌وار خورشید و ماه تقریباً به موازات سطح زمین، وجود گنبد آسمان و ماه گرفتگی توسط خود ماه تاکنون اثبات نشده‌اند.
    برگردیم به فرآیند ماه گرفتگی. چون این فرآیند بیشتر از یکی دو ساعت به طول نمی‌انجامد، پس در این مدت طبق نظریه خورشید مرکزی زمین چیزی کمتر از ۵ دقیقه قوسی باید به دور خورشید بچرخد. برای شبیه سازی ماه گرفتگی، مدت زمان ۶ ساعت (یعنی ربع یک دور کامل چرخش ماکت زمین حول محورش) مدت زمان خوبیست که در این مدت زمین کمتر از یک‌چهارم درجه حول خورشید میچرخد. لذا برای راحتی کار میتوان از چرخش زمین به دور خورشید صرف نظر کرد. چرا که تأثیری بر چگونگی وقوع یک ماه گرفتگی نمیگذارد. یعنی در طول مدت وقوع یک ماه گرفتگی معین، میتوان اثر چرخش زمین به دور خورشید را نادیده گرفت. به همین خاطر من در نظر ثبت شده پیشینم در بحث مدل سازی سیستم خورشید مرکزی به این موضوع اشاره کردم.
    مخلص کلام: من در این پست قصد ندارم قضیه‌ای بخصوص را به اثبات برسانم بلکه میخواهم بگویم کلیه پیش‌بینی‌های نظریه خورشید مرکزی (لااقل تا جایی که من میدانم) مبنی بر چگونگی وقوع انواع ماه گرفتگی در نقاط مختلف زمین با مشاهدات سازگار بوده‌اند. در نتیجه نمیتوان از این جهت ایرادی به این نظریه وارد نمود.
    موفق باشید.

    • flatearther ۱۰ آذر, ۱۳۹۶ \ب٫ظ\۳۰ ۱۴:۵۹ پاسخ دادن

      سلام متشکرم.
      درباره حرکت زمین به دور خود و خورشید، حتی انیشتین هم می گوید:
      “هیچ آزمایشی نمیتواند حرکت زمین را به اثبات برساند”
      Physics today,vol.35,No.8,p.45-47

      حتی از برخی سخنان انیشتین میشود اینطور برداشت کرد که بیشتر به زمین مرکزی گرایش داشته تا خورشید مرکزی!
      بهرحال موضوع حرکت زمین به همین سادگی ها قابل اثبات نمی باشد. قبل از اینکه حرکت زمین به دور خورشید و خودش را برای توضیح و توجیه پدیده ها در نظر بگیریم، در ابتدا باید آن را اثبات کنیم. در مدل زمین تخت حرکت خورشید به دور زمین به سادگی قابل اثبات است. میتوان از مشاهده کمک گرفت. میتوان به قطب شمال رفت و شاهد چرخش خورشید در مداری دایره ای به دور ناظر بود. پیش بینی های نجومی نیز میتواند با استفاده از مدل زمین تخت انجام شود. درواقع همه چیز بر روی زمین با توجه به چرخش اجرام آسمانی به دور زمین هماهنگ است نه چرخش زمین.
      موفق باشید

ارسال نظر جدید